The Hunting Party / Wrange thriller of misschien toch meer een grap

’Alleen de meest krankzinnige delen van dit verhaal zijn waar’, waarschuwt ’The Hunting Party’ in zijn openingsbeelden. Oei. Dat duidt of op beheerst sarcasme, of op een maker die zichzelf iets te serieus neemt. Richard Shepard (’The Matador’) mikt op het eerste, maar het wordt uiteindelijk dat laatste.

Shepard bewerkte een Esquire-artikel waarin de Amerikaanse journalist Scott Anderson verslag doet van een ongelofelijke onderneming: in 2000 besluit hij met collega correspondenten in Bosnië jacht te maken op de gezochte oorlogsmisdadiger Radovan Karadzic. Tot hun eigen verbazing komen ze verder dan gedacht, geholpen door het feit dat iedereen ze voor agenten van de CIA houdt.

Het klinkt als een grap. En regisseur Richard Shepard lijkt dan ook maar niet te kunnen kiezen tussen een komedie of een wrange politieke thriller, wanneer hij de gedesillusioneerde oorlogsverslaggever Simon (Richard Gere), cameraman ’Duck’ (Terrence Howard) en beginnend journalist Benjamin (Jesse Eisenberg) in een pruttelende Mercedes de bossen in stuurt, op zoek naar avontuur. Oude gitaar achterin en maar grappen tappen. Ze ontmoeten louche figuren, corrupte politiemensen, een getatoeëerde sadist én de gezochte voormalige leider oftewel ’de Vos’.

Tussendoor strooit Shepard met beelden van de kapotgeschoten bibliotheek en het fameuze knalgele Holiday Inn hotel in Sarajevo, en met flashbacks van een slachtpartij onder Bosnische burgers, als om zijn betrokkenheid bij het recente Balkanverleden te onderstrepen. Dat zijn de interessantere momenten.

De graagte waarmee Shepard zich stort op de ouwe-jongens-krentenbroodactie vormt daarmee een des te pijnlijker combinatie. En wanneer de epiloog dan ook nog een obligate sneer naar de onmachtige of onwillige Verenigde Naties bevat, is de conclusie helder: deze maker is niet de aangewezen persoon voor deze materie.

(Regie: Richard Shepard. Met: Richard Gere, Terrence Howard, Jesse Eisenberg. In 13 bioscopen)

Bekijk trailer