14 mei / Toscaanse lente

Terug van een week Toscane worden we verwelkomd door kikkers, koekoeken en kleine karekieten. Die laatste zijn later dan anders. Het riet is ook nu pas hoog genoeg om zich in te verstoppen. Het is afgelopen winter gemaaid en kwam in de koele lente pas laat op gang. Rietzangers en blauwborstjes laten het groene riet links liggen. Ze vestigden zich al in het oude gele riet in de sloten verderop.

In één week is de wereld groen geworden. Wat eerst lichtgroen waasde, staat nu vol in blad. De kale akker in de verte is nu een groen, groen, groen, groen knollen-, knollenland.

In Toscane zijn de akkers veel kleiner dan bij ons. Ze worden omzoomd door meidoornstruwelen, waarin zwartkopjes zingen. Niet dat ze in Italië meer om het landschap geven. Het hoeft in een vallei maar even vlak te zijn, of de meidoorns zijn verdwenen en het land staat vol platte loodsen, weidewinkels, meubelboulevards, fabriekshallen. Niemand wil het, maar het is goedkoop en makkelijk en dus maken we onze leefomgeving lelijk.

We reisden per trein naar Chiusi. Tussen het parkeerterrein van een enorme supermarkt en een rij betonnen flats lag een veldje braak. Tussen de wilde granen en grassen bloeiden klaprozen, wikke en boterbloemen. Mussen streken er neer om zaadjes op te pikken. Ziet u in Nederland weleens mussen in het gras? Italiaanse mussen hebben overigens een roestbruine kop en bef, anders dan onze mussen. Toch worden ze als één soort gerekend.

Maar Toscane is bergachtig en hellingen lenen zich minder voor grootschalige landbouw. Wat daar niet in de velden en bermen bloeit! Een orchideeën! Op de foto een hooiland vol violen, wolfsmelk en akkerhoornbloemen.