Regisseur Steven de Jong behoedt het Nederlandse cultuurgoed voor de vergetelheid. Hij heeft zich na zijn twee Kameleon-verfilmingen, plus de verfilming van ’De scheepsjongens van Bontekoe’ aan de verfilming van de ’Snuf de hond’-reeks van Piet Prins (pseudoniem van Piet Jongeling) gezet.
Herdershond Snuf (levensecht neergezet door afwisselend Dux, Oscar en Jordi!) behoort aan weeskind Tom die in 1945 vanuit het gebombardeerde Rotterdam naar familie in Friesland vlucht en daar wordt opgevangen door zijn oom en tante. De jonge herder Snuf staat hem bij in zijn verdriet en hang naar wraak. Tom is wat opstandig na het Duitse bombardement, dat hem zijn ouders heeft gekost. Hij houdt zijn dappere oom per vergissing voor een lafbek, en vindt alle Duitsers schoften, maar leert van zijn nieuwe familie nuanceren. ’Niet alles wat Duits is, is slecht’ vermaant zijn tante. Kijk, dat is toch een heel nieuwe kijk op de zaak.
Wellicht dat Steven de Jong uit het succes van ’Zwartboek’ de hoop putte dat de interesse in een bioscoopversie van de Tweede Wereldoorlog nog niet voorbij is. ’Houdt het dan nooit op’ horen we de held ook in deze film wanhopig uitschreeuwen, zo ergens tegen het einde, als de Duitsers maar niet willen vertrekken.
Het getuigt wel van vrolijke zelfspot, dat Zwartboek-citaat, maar je moet wel erg hangen aan de Nederlandse cinema van weleer om De Jongs aandoenlijk trouwe maar knullige verfilming welwillend te ondergaan. Het acteren houdt niet over (Sanneke Bos bezwijkt bijna onder haar eigen lijzige ernst), de gebeurtenissen zijn voorspelbaar, de effecten goedkoop.
Deze film voelt meer als een terugkeer naar de houterige jaren zeventig-cinema, dan naar de oorlogstijd. Maar wie weet wat de bijdehante ’boeit niet’ achtjarigen van nu er aan beleven; zij hebben er nog niet vele decennia van oorlogsfilms op zitten.
(Regie: Steven de Jong. Met Tom van Kalmthout, Sanneke Bos, Steven de Jong.In 63 bioscopen)
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.