Hoe Overleef Ik Mezelf? / Alles zit piekerende puber Roos tegen

In een van zijn radiocolumns voor de Wereldomroep bracht Karel van het Reve ooit een lofzang op ’Achterwerk’, de kinderbrievenrubriek van de VPRO-gids.

Van het Reve prees de toenmalige redactrice van de rubriek die niet de neiging had om van aparte zinsconstructies correct Nederlands te maken. Het interessantst vond Van het Reve het als de kinderen brieven schreven die hun ouders nooit zouden schrijven. Als voorbeeld las hij een brief voor van een meisje dat in ontroerend directe bewoordingen het auto-ongeluk beschreef waarbij ze haar moeder had verloren.

]]>

In de jeugdfilm ’Hoe Overleef Ik Mezelf?’ moet je onherroepelijk aan die kinderbrievenrubriek denken, en dan niet alleen op het moment dat een jongetje – ergens halverwege de film – daadwerkelijk naar de rubriek schrijft. Het draait allemaal om Rosa, een pubermeisje dat vanaf het begin met diverse ’Achterwerk’-problemen kampt.

Rosa heeft een vader én een stiefvader. En uitgerekend met de laatste verhuist ze van het gezellige zuiden (Den Bosch) naar het ongezellige noorden (Groningen) waar ze moeite heeft om nieuwe vrienden te maken. En is het liefde die ze voor de tekenleraar voelt of iets anders?

De Nederlandse regisseuse Nicole van Kilsdonk die met haar ’romantische voetbalfilm’ ’Johan’ een stuk minder op dreef was, heeft nu een van de razend populaire kinderboeken van Francine Oomen aanstekelijk verfilmd. Het gaat om de HOI-boeken. Die staan voor ’Hoe Overleef Ik‿’, en vul dan maar in: school, mijn eerste tongzoen etc. In de film staan de kinderen in ieder geval dicht bij hun eigen msn- en mp4-cultuur, zonder dat daar minderwaardig over wordt gedaan. Het zou Van het Reve hebben bevallen.

Over het moderne verantwoorde huishouden met rijstwafel, boekweit en ’vegaworst’ worden smakelijke grappen gemaakt. En de hersenspinsels van de tiener krijgen vorm in fleurige animaties die door de film heen zijn gewoven. Iets minder geloofwaardig is de fase waarin Roos haar boosheid lucht geeft, en een piercing in haar wenkbrauw zet, en met een spuitbus een treinstel bewerkt. ROOZ is BOOZ, maar echt voelen doen we het niet. Het blijft een beetje buitenkant. Problemen zijn er dan vooral om als sneeuw voor de zon te verdwijnen. De toon moet opgewekt zijn, en dat is helaas niet helemaal des Achterwerks.

(Regie: Nicole van Kilsdonk. Met Jolijn van de Wiel, Mees Peijnenburg, Dragan Bakema en Jade Olieberg.In 93 bioscopen)