natuurdagboek 3 januari / Opbouwwerk

We lieten een verdieping op ons huis bouwen: opbouw is een beter woord. De opbouwwerkers takelen dertig centimeter dikke dakdelen naar boven, vol isolatiewol. Daarover komt een folie. We wonen aan de rand van de buurt, en in mijn nieuwe werkkamer typ ik dit stukje met uitzicht op water, een fietspad met populieren en daarachter ouderwetse weilanden met rietkragen.’s Zomers grutto’s, ’s winters smienten.

Plotseling wordt er geklopt. Hard geklopt, zacht geklopt. Ik hoor de bel soms niet en steek mijn hoofd uit het raam. Niemand. Misschien stofzuigt de buurvrouw. Weer dat geklop. Er dwarrelt iets langs het venster. Isolatiewol! Beneden ligt nog meer. Ik raap het op: nat. Ik kijk omhoog. Twee kraaien steken hun kop over de rand. Eén loert met een scheef oog naar beneden.

Nee toch, die hebben een gat in het dak gepikt en plukken er de wol uit! Als nestmateriaal of voor de gein. Die isolatiewol zuigt zich vast vol tot een doorweekte, topzware massa. Het heeft genoeg geregend. Ik bel de aannemer.

Ik houd de ladder vast terwijl hij stijgt. Niks aan de hand, zegt hij. O? Laat mij eens. Hij houdt de ladder vast terwijl ik op het dak klim. Ik zie er geen gat in. Niks aan de hand. Als we afscheid nemen, ploft een kraai neer op de dakrand. Hij heeft een pluk isolatiewol in zijn snavel, en begint daarin te pikken. Bonk, bonk, bonk, klinkt het. Verderop wordt ook gehamerd. Daar zijn ze aan het slopen. Een container ligt vol bouwafval.