Politiek komt met moeite weer in normale ritme

De Haagse politiek heeft duidelijk moeite na de kertdiners en de oliebollen het normale ritme weer te hernemen. In de eerste week na het kerstreces bleef het aan het Binnenhof nog opvallend stil, in de wandelgangen kon je een kanon afschieten en in de vergaderzalen moest je goed zoeken om een actief politicus te kunnen ontwaren.

Zoveel rust in de eerste week van het nieuw politieke seizoen is niet ongewoon. Na de hectische maanden november en december, waarin de Kamer gewoonlijk de ene na de andere begroting erdoor 'jast' heeft het er veel van weg dat de hoogse politici even niet meer weten wat er vervolgens dient te gebeuren.

Toch was er afgelopen woensdag opeens opwinding. CDA-Kamerleden kregen van hun fractiesecretaris een sms-je met de opdracht eventuele plannen buiten Den Haag voor donderdagavond te schrappen. Er hing een motie van wantrouwen in de lucht tegen de staatssecretaris van verkeer en waterstaat, Tineke Huizinga. En in dergelijke gevallen worden alle troepen voor de stemming over de motie opgetrommeld. Hoeveel kritiek er wellicht ook is op het wat weifelende optreden van Huizinga, ook in de coalitiepartijen, haar slachtofferen door een motie van wantrouwen aan een meerderheid te helpen, gaat voorlopig te ver.

Het zou ook schieten zijn geweest met een kanon op een mug. Uiteindelijk zag de Socialistische Partij dat in en werd de motie van wantrouwen niet ingediend. Huizinga valt op de keper beschouwd niet al te veel te verwijten rond het drama OV-chipkaart. Net als bij de NS kan de Kamer maar niet aanvaarden dat privatiseren van een openbaar vervoersector ook betekent dat je er als landelijke politiek niet veel meer over te zeggen hebt. Het chipkaartproject is een project van de openbaar vervoerbedrijven. Zij hebben het initiatief;. Veel meer dan het stellen van minimumeisen kan Huizinga niet. Dat ze een motie van wantrouwen wist te voorkomen door te beloven er meer bovenop te zitten, is meer beeldvorming dan dat ze daadwerkelijk niet zo invloedrijk is.

Het debat over de OV-chipkaart gaf deze week nog een beetje kleur. Voor het overige lijkt het er wel op dat Den Haag vooral de adem inhoudt en wacht op de film van Geert Wilders. De film, nadere toelichting is inmiddels overbodig. Of die film er ooit komt is ondertussen al niet meer zo belangrijk. De voorman van de PVV heeft alleen al met de aankondiging dat er een film komt zoveel publiciteit gehad dat uitzending voor Wilders niet veel meer meer hoeft te zijn dan de slagroom op de taart.

Vooral de journalistiek, maar ook het kabinet met alle waarschuwende brieven aan burgemeesters en ambassadeurs in islamitische landen, zijn hard bezig Wilders in de kaart te spelen met hun voorpubliciteit en openlijk geuite zorgen. Het lijkt er verdacht veel op dat heel Nederland straks teleurgesteld zal zijn als de film uiteindelijk geen enkele rimpeling in de vijver weet te veroorzaken.