Werken kost Wajong’er geld

Een kleine deeltijdbaan is voor jonggehandicapten veel gunstiger dan een grotere baan. Zeven uur werken levert meer op dan een 36-urige werkweek.

De helft van de mensen met een zogeheten Wajong-uitkering, voor jonggehandicapten, gaat er financieel niet op vooruit door te werken. Met een baan van 36 uur in de week tegen minimumloon verdienen ze zelfs minder dan als ze een 7-urige werkweek hadden gehad. Dat komt door een lappendeken van uitkerings- en toeslagwetten.

Het grillige verloop van de inkomsten per extra gewerkt uur is het opmerkelijkste resultaat van een onderzoek dat de Chronisch Zieken en Gehandicaptenraad (CG-raad) en CNV Jongeren hebben uitgevoerd naar Wajong’ers en werk. Voor het onderzoek is gebruik gemaakt van cijfers van uitkeringsinstantie UWV. „Goedbedoelde regelingen voor mensen met een beperking lopen naast elkaar en door elkaar heen”, zegt Klaas-Pieter Derks, voorzitter van CNV Jongeren. „Of werk lonend is, is vooraf niet vast te stellen. Pas nadat iemand een paar maanden een baan heeft, blijkt pas wat dat financieel oplevert. Kom je in een te hoge inkomensschaal, dan vordert UWV uitkeringsgeld terug. Dat kan zo uitpakken dat je er op achteruit gaat.”

„Wij hadden al onze vermoedens, maar het is nu voor het eerst aangetoond dat werken vaak niet loont”, zegt Ad Poppelaars, directeur van de CG-raad. Vooral Wajong’ers met een baan bij reguliere werkgevers hebben een laag inkomen. In een sociale werkvoorziening zijn zij vaak beter af omdat loon en pensioenrechten daar niet afhankelijk zijn van arbeidsprestatie. Werk kost Wajong’ers gemiddeld 139 euro per maand aan vervoerskosten en speciale faciliteiten. Poppelaars: „Het oerwoud van regels moet gekapt.”

Minister Donner van sociale zaken, aan wie het rapport donderdag aangeboden zal worden, moet volgens CNV Jongeren een nieuwe wet voor jonggehandicapten ontwerpen. Eén van de belangrijkste onderdelen daarvan zou moeten bestaan uit een glijdende inkomensschaal, waardoor meer werken ook altijd leidt tot meer inkomen.