ps / Michael Reynolds

Zijn schildertalent had hem een vaste plaats moeten geven in de prestigieuze Royal Academy, vond de Britse krant The Guardian. Michael Reynolds zou er geregeld exposeren, maar zijn vaak lastige persoonlijkheid verhinderde al te innige banden met de gevestigde orde in de kunstwereld.

Zeker als hij onder invloed van alcohol was, kon hij mensen enorm beledigen. Nochtans werd hij door velen gezien als een regelrecht natuurtalent, iemand die mensen en landschappen ongelofelijk scherp in beeld kon brengen. Reynolds wilde de werkelijke en zichtbare wereld laten zien. Hij bewonderde schilders als Manet en Degas om hun authentieke vakmanschap en had een afkeer van modernisten en abstractie.

In 1989 zette hij met gelijkgestemden The Discerning Eye op, waarbij werk werd geselecteerd door een wisselend panel van telkens twee kunstenaars, twee critici en twee verzamelaars. Anoniem zouden zij werk kiezen om tentoon te stellen, maar het lukte niet altijd om het eens te worden. Gefrustreerd wendde Reynolds zich af. Zijn gespannen verhouding met de Britse kunstwereld deed hem zo’n acht jaar geleden besluiten om het land te verlaten. De winters bracht hij door in het Italiaanse Perugia, ’s zomers woonde hij in Groningen.

In 2006 ontstond er nog een relletje rond een portret van de Nederlandse dirigent Bernard Haitink. De opdrachtgever, de National Portrait Gallery, wilde dat hij het schilderij wijzigde: het hoofd van Haitink moest strakker worden omlijnd en het bureau op de voorgrond moest minder nadrukkelijk aanwezig zijn. Reynolds was woedend en kondigde aan na deze ’onvergeeflijke bemoeienis’ nooit meer een opdracht van de Gallery aan te nemen. Het schilderij is ongewijzigd gebleven en Haitink was zeer tevreden. In 2004 werd bij Reynolds kanker vastgesteld. Hij overleed op 26 april in Groningen op 74-jarige leeftijd.