7 maart / Het paradijs verloren

Halverwege de jaren negentig zijn er tientallen wolven uitgezet in Yellowstone Park, nadat ze daar eerder door jagers waren uitgeroeid. De herintroductie verliep voorspoedig. Honderden wolven struinen nu de velden af.

Wat blijkt? Ze zien de onbewaakte veestapels buiten de grenzen van Yellowstone als makkelijke prooi. Veehouders willen hen het liefst opnieuw uitroeien. Op sneeuwscooters zijn de wolven zo ingehaald en met een telescoopgeweer is schieten geen kunst. Ze krijgen hun zin: de VS heffen het jachtverbod op wolven op.

Net zoals Zuid-Afrika het verbod op de olifantenjacht opheft. De giganten banjeren de wildparken uit en vertrappen boerenland.

Er is geen ruimte meer voor grote dieren. Het zou prettig zijn als ergens nog gebieden waren waar wolven, olifanten, leeuwen of beren vrij konden rondlopen. In Europa hebben we de oerbossen eeuwen geleden al omgehakt. Met elke zeeslag verdween er een eikenbos in de golven. Mij is zolang ik leef van tijd tot tijd verteld dat Nederland geen oerbos meer heeft. Het cultuurland dat we in eeuwen hebben gemaakt, is zeker zo biodivers oftewel soortenrijk. Toch legde die mededeling steeds een bodempje spijt.

Werd het paradijs nou maar ergens niet verkocht aan de duivel. Maar Zuid-Afrika en Yellowstone zijn niet paradijselijker dan het hier is. In Nederland is het verbod op de vossenjacht en de ganzenjacht opgeheven en er zijn te veel wilde zwijnen: één voor elke 3000 Nederlanders. Het paradijs is mooi, maar niet te dichtbij. We liggen al wakker van één verzonnen poema.