van velzen / Mentalisme

Magie, of hoe je het ook noemt, doet het goed op televisie.

Ieder programma dat neigt naar het occulte weet zich verzekerd van zo’n 1 miljoen kijkers. ‘Char het medium’, ‘Het zesde zintuig’, ‘De nieuwe Uri Geller’, (waarin SBS zich iedere zaterdag afvraagt ‘wie het in zich heeft om de bekendste mentalist ter wereld op te volgen’) en ‘Wonderen bestaan’ van de KRO zijn er voorbeelden van. En natuurlijk die beldames die langs de randen van de nacht ‘dingen doorkrijgen’ ( vooral geld, vrees ik). Het onverklaarbare is populair.

Het moeten dan ook drukke tijden zijn voor de Stichting Skepsis. Daar hebben ze geloof ik niet zoveel op met al dat mentalisme.

Telt Nederland inderdaad 1 miljoen zweefkezen? Minstens, zou ik zeggen, maar er is hier meer aan de hand.

Het mooie bij dit televisie-genre, is dat het niet alleen kijkers trekt die al die gekke dingen die ze zien voor zoete koek slikken, welnee. Er zitten minstens zoveel sceptici tussen die erop uit zijn om hun scepsis bevestigd te krijgen. Kortom, je hebt huiskamers waar klinkt: ‘Ongelooflijk, dit kán gewoon niet!’

En je hebt leunstoelen van waaruit te horen is: ,,Belachelijk, dit kan echt niet.”

Beide stromingen hebben gelijk: wat je ziet kan inderdaad niet.

Maar je ziet het toch.

Ik vind het daarom maar een frustrerende vorm van televisie. En eng is het ook.

Misschien was dat wel de echte reden dat de KRO de hitserie ‘Op zoek naar het zesde zintuig’ de deur uit deed.

Te eng.

RTL4 vond het paranormale programma wél in het profiel passen, misschien wel juist omdat het een beetje eng is. Geen gekke gedachte met een blik op de rest van het RTL4-menu. Dat kon wel wat sensatie gebruiken. En eerlijk is eerlijk: het is frustrerend, het is eng, maar sensatie is ‘Het zesde zintuig’ óók.

Voor wie het programma nog niet kent: er zijn 16 kandidaten met vermeende paranormale gaven. Die krijgen een aantal tests voor de helderziende kiezen en aan het eind van de rit moet dan de ‘beste paranormaal begaafde Nederlander van 2008’ uit de bus komen. Geen misselijke titel, natuurlijk, beste paranormaal begaafde Nederlander van 2008. Al vraag je je af waar de kandidaten nog voor strijden. Zulke mensen zien de uitslag toch van verre aankomen?

Zoals verwacht doet RTL het op zijn RTL’s en dat is een achteruitgang.

Het begint al met het muzikale intro. Die is drukker, sneller en zwaarder aangezet.

Beau van Erven Dorens doet de presentatie en de voice-over en is daarmee zelf behoorlijk aanwezig. Bij de KRO presenteerde Karin de Groot als de bescheidenheid zelve. De regie, tenslotte, laat meer onnatuurlijke effecten toe. Zo was bijvoorbeeld, heel flauw, een zwarte kat te zien. Alles bij elkaar is de nuchterheid die ‘Op zoek naar het zesde zintuig’ bij de KRO sierde, nu goeddeels uit de RTL-versie verdwenen.

Bestaat dat zesde zintuig? Natuurlijk bestaat dat! Ik zeg u dat er zelfs mensen zijn die er zeven hebben.

Kandidate Monique had er wel acht. In een fort met 110 kamers, liep ze bijna rechtstreeks naar de ruimte waar RTL een man verstopt had.

Bij een andere test wist zij niet dat het om Herman Brood ging en toch zei ze: ,,Ik krijg steeds het woordje ‘overdosis’.” En: ,,Het was iemand die niet meer wilde.”

Neem me niet kwalijk, hoor. Maar dat kán toch gewoon niet?