De titel verraadt natuurlijk al veel, maar het duurt even voordat het Argentijnse drama ’XXY’ prijsgeeft met welk geheim tiener Alex (Inés Efron) tobt.
Met slingerende ledematen, stuurse blik en wilde krullen verstopt onder een capuchon, beweegt Alex zich door een grijs kustplaatsje in Uruguay waar leeftijdgenoten pesten en roepen – en dat soms met een gebroken neus moeten bekopen.
Op het oog misschien een typische puber die met zichzelf en de wereld overhoop ligt. Maar Alex is interseksueel: geboren met zowel vrouwelijke als mannelijke geslachtsorganen. Tot nu toe ging Alex als meisje door het leven, maar de tienertijd maakt alles ingewikkelder dan het al was.
Scenarioschrijfster en debuterend regisseuse Lucía Puenzo waakt ervoor van Alex een probleemgeval te maken en bedt de zoektocht naar identiteit in algemene tienerthema’s: gedoe met ouders, eenzaamheid, seksuele nieuwsgierigheid. Wanneer haar ouders vrienden uit Buenos Aires te gast krijgen, van wie de man plastisch chirurg is, lijkt de gendertoekomst van Alex op scherp te komen staan. Zij sluit ondertussen een wat bruuske vriendschap met hun puberzoon Alvaro.
Puenzo’s dialogen zijn kort en droog, wat mooi past bij een puber die, zeer overtuigend neergezet door Inés Efron, liefst non-verbaal communiceert. Het werkt minder goed bij de volwassen ouderparen die schematisch en op afstand blijven. Jammer, want die koele sfeer, versterkt door de onophoudelijke zeewind en grauwe luchten, maakt ’XXY’ zwaarder op de hand dan de filmmaakster juist lijkt te willen
(Regie: Lucía Puenzo.Met Inés Efron. In 3 filmtheaters)
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.