Femme metaal

Bij het zien van de roze brochure met daarop de woordcombinatie Femme Metaal dacht ik even aan seks in kelders of een nieuwe ondergrondse muziekstroming, iets met vrouwen en heavy metal, maar het bleek te gaan om een uitnodiging voor een bijeenkomst van de metaalindustrie. In een partycentrum in Woerden kwam deze week een tachtigtal vrouwen bijeen die met elkaar gemeen hadden dat ze allemaal werkzaam zijn in de metaal.

Op dit punt aangeland moeten we even halt houden, want hier raken twee werelden aan elkaar die niet meteen in elkaars verlengde liggen. De vrouw en de metaal – ik denk dan aan gemene vonken, scherpe randen en diepe snijwonden in rozig vlees, maar aangekomen in Woerden kreeg ik meteen te horen dat metaal meer is dan lassen, draaien en frezen.

Meteen ook werd duidelijk dat ook een andere primitieve associatie die me op de heenreis parten speelde op een vooroordeel berustte. Een vrouw die in de metaal werkt is geen groot en zwaar wezen dat stevig in zijn bouwlaarzen staat en naar mannen fluit. Nee, de vrouw in de metaal is niet van de vrouw in de zorg te onderscheiden.

Lassers, dat zijn ze inderdaad zelden, maar een opleiding in de techniek, in de werktuigbouw of in industrieel productontwerpen, die hebben ze wel achter de rug. Of in de fijnmechanica. Hier komen vrouwen en metalen al dichter bij elkaar, hier liggen werkzaamheden die ze vaak geschikter maken voor het werk dan mannen. Fijne vingers, automatisering, steriele of stofvrije werkruimten.

Stofvrij – als je vrouw bent gaat daar toch iets wervends van uit. En inderdaad, het arbeidsaandeel van vrouwen in de metaal stijgt. Van vrouwen als Silvie Oerlemans, hierboven, technisch tekenaar bij een bedrijf dat machines maakt voor het transport van lege flessen. Ze is – stoer en zelfbewust – gefotografeerd voor de brochure en de site van Femme Metaal. Ze last dan wel die machines niet zelf in elkaar, maar ze kan wel ieder onderdeel ervan beschrijven en erover in de sales-afdeling onderhandelen met afnemers.

In Woerden zei een vrouw dat metaal zo lekker ruikt. Zoals vers hout lekker ruikt. En er was een vrouwelijke personeelschef van een bedrijf ’in de mooie wereld van de biertanksystemen’ dat werkte met schoon, roestvrij staal en best wat meer vrouwen wilde.

In de brochure las ik: ’Van metaal worden de meest uiteenlopende dingen gemaakt: van fietsenrekken tot vliegtuigen. Misschien ga jij straks de klapschaats verder verbeteren, de keuken van de toekomst ontwerpen, of de opvolger van de paperclip bedenken! Het is allemaal mogelijk in de metaal.’

De opvolger van de paperclip? Onderschat ze niet, de vrouwen.