Britten kunnen bankiers wel schieten

De Britten zijn verbitterd dat miljarden van hun belastinggeld de banen van rijke bankiers moeten redden. De regering is een charmeoffensief begonnen om de tax payer voor haar plannen te winnen.

Wie in de financiële industrie werkt, kan dat tegenwoordig maar beter voor zich houden. De Britten richten hun woede en onmacht over de miljarden belastinggeld die de banken moeten redden, op de bankiers die jaarlijks vette bonussen binnensleepten. Door het reddingsplan bezit de belastingbetaler straks ongeveer 60 procent van de Royal Bank of Scotland en ongeveer 40 procent van de op handen zijnde fusiebank HBOS Lloyds TSB.

„Het is duivels”, fulmineert Joe Smith vanachter zijn marktstal met nootjes en gedroogd fruit. „De bankiers verdienen het niet. Zij hebben de boel bedrogen. Zij zouden eens een gewone baan in de echte wereld moeten hebben. En laat ze hun bonussen maar terugbetalen.”

Jarenlang werden ambitieuze mensen uit de hele wereld als een magneet naar de lucratieve banen in Londen getrokken. Een baan in the City leverde niet alleen veel geld op, maar gaf ook status. Veel van de mensen dreigen hun banen te verliezen, maar niemand heeft medelijden met ze. „Geloof me, ik zou graag met je praten”, zegt een bankier van Goldman Sachs in zijn rookpauze. „Wij mogen alleen niet met de pers spreken.” Ook de andere bankiers in de buurt durven niet van de uitnodiging gebruik te maken om zichzelf te verdedigen.

Reacties op de BBC-website en in de inbel-programma’s op de radio liegen er ook niet om. „Ik ben gepensioneerd en ik vul mijn magere pensioen aan met de kleine dividendbetalingen van Lloyds TSB”, zegt John Ball uit Bristol op de BBC-website. „Dat inkomen is nu weg en ik ben ziedend.” In zijn ogen had zijn bank helemaal geen hulp nodig en werd zij daartoe gedwongen door ’nazipraktijken’ van de regering.

Diamanthandelaar Ajay Mulji ziet geen andere oplossing. „Maar het blijft onrechtvaardig. Wij geven geld aan de banken, zodat zij ons straks weer meer geld lenen tegen een hogere vergoeding”, vat hij het reddingsplan samen. Veel bankiers kochten met hun bonussen net buiten de City juwelen voor hun vrouwen. Ook Mulji geeft toe dat hij heeft geprofiteerd van die bonussen.

Hij is niet de enige. Neem de makelaars, restaurants, hotels, theaters, consultants en juristen die hebben meegeprofiteerd. Veel mensen hebben de waarden van hun huis meer dan over de kop zien gaan. Toen hoorde je hen niet klagen. En met de hulp van de miljardenwinsten van de banken kon Londen de afgelopen tien jaar uitgroeien tot een ware metropool. Daar zal de kredietcrisis nu extra hard aankomen.

„We hebben niet veel keus. Het is een enorme puinhoop”, berust makelaar Rob Villa in Kentish Town, een wijk ten noorden van de City. „Als dit de banken en het geld van de Britse spaarders maar redt”, hoopt Villa. Het kan echter niet zo zijn, zegt hij, dat de schuldigen niet worden ontslagen. Hij voelt de crisis zelf al aan den lijve. Zijn makelaarskantoor verkoopt nog maar twee of drie huizen per maand. Collega’s zijn ontslagen. „Ik zou liegen als ik zei dat ik niet bezorgd ben. Maar je moet het hoofd koel houden en serieus aan het werk.” Het is die stoïcijnse houding, de ’Blitz spirit’, die premier Brown ook probeert uit te stralen.