Krokante Hollandse kroketten

„Voor mijn net verschenen kookboek Catherine & Friends heb ik bekende Nederlanders geïnterviewd over hun herinneringen aan gerechten. Toen kwam er ook bij mij onvermijdelijk van alles naar boven. Mijn moeder had niets met koken. In haar andijvie zat steevast nog zand, stelde mijn vader elke keer tandenknarsend vast. Hij had zelf geen tijd om te koken, was een te drukke middenstander, maar mijn vader was wel de eerste die mij op de verrukkingen van een goede maaltijd wees.Van hem kreeg ik ook mijn eerste kookboek, toen ik een jaar of elf was: ’In de Franse Lekkerbek’ van Roger Lallemand. Ik heb het nog steeds, al is het nu van kleur verschoten en valt het uit elkaar.”

„Wij hadden thuis niet zoveel geld, maar als er iets te vieren was, haalde mijn vader altijd kroketten van de snackbar. Een soort troostkroketten. Als ik er één in mijn mond stop, is dat nog altijd een enorm feestelijk gevoel. Die krokante korst tegenover die heerlijke ragout, het is een sensationele ervaring. In Spanje hebben ze ook kroketten, maar die halen het niet bij de Nederlandse, puur vanwege die lekker knapperige korst. Oh, en in België die garnalenkroketten, ook het einde. Snackbars hebben tegenwoordig veel soorten, maar blijkbaar heb je toch een gefixeerde smaak. Voor mij blijven garnalen- en rundvleeskroketten de lekkerste.”

„Natuurlijk heb ik ze wel eens zelf geprobeerd te maken, maar dat werd één grote puinhoop. Wat ik wel vaak maak zijn aardappelkroketjes, lekker bij rundvlees of zelfs bij gehaktballen. Die zijn makkelijker, gewoon een kwestie van een stevige puree en een korstje er omheen.”