nieuwe boeken

Deze Zuid-Afrikaanse (auteur van onder meer ’Niggie’) geldt als een van de belangrijkste nieuwe stemmen van haar land. In onopgesmukt proza, vertelt ze (niet in chronologische volgorde overigens) over een vrouw die een woordenboek van verdwenen Afrikaanse woorden samenstelt ,,Eind juli hadden we de letter D afgehandeld.” Als haar collega wordt vermoord, staat het onderzoek stil. Maar het denken over taal, verlies en identiteit blijft belangrijker dan het whodunnit-aspect van deze roman.

In haar twaalfde roman grijpt Pat Barker terug op de periode die ze in haar Regeneration-trilogie behandelde: de Eerste Wereldoorlog. Alleen gaat het hier niet om soldaten, maar om jonge kunstenaars, die tegen hun zin met de oorlog te maken krijgen. Eén van hen krijgt het front te zien, en beschouwt zijn vrienden nadien als verwende naïevelingen, al schrijft hij wel aan een thuisblijfster: „De gedachte dat er mensen zijn (...), die nog steeds denken dat kunst het allerbelangrijkste is, dat is één van de weinige dingen die me nog op de been houden.”

„’Verdomd korte nachten op deze kloteranch’, mompelde Archie, terwijl hij zijn natte laarzen weer aantrok.” Sinds de verfilming ’Brokeback Mountain’ is het werk van Proulx, dat zich meestal onder cowboys afspeelt, ook veel Nederlanders bekend. In dit laatste deel van de Wyoming-serie, een serie verhalen, komen heel verschillende personages, van een boerenknecht tot een tienermoeder, aan bod.

„Ik vroeg me af welk wapen Judge Dredd heeft, ken je die, Dave?” De auteur (ook journalist) doorspekt zijn doorleefde portret van Zuid-Afrika in de jaren zeventig en tachtig met verwijzingen naar moderne films, muziek, strips. Voor oudere lezers kan dat een drempel zijn, maar Keyser weet duidelijk te maken dat deze harde montage een doel dient. Door te vluchten in zijn subcultuur houdt de hoofdpersoon zich het geweld in zijn land van het lijf. Tot hij op zeker moment ook deze vluchtroute moet laten vallen.

Korte verhalen over de relatie tussen mannen en vrouwen. Soepel wisselend van register roept Castillon verschillende figuren op: een man die zijn vrouw vernedert, een vrouw die haar man onnozel vindt, en één die haar gezinsleven misschien iets té goed in de hand heeft: „Alles is gepolijst, geolied. We hebben ons geluk weten te maken.” In het eerder vertaalde ’Insect’ schreef de Française over de fricties tussen moeder en dochter.