Van Barack de Heilige naar Barack de Bedrieger

Het boek, een schoolvoorbeeld van smerig campagnevoeren, stond wekenlang op de Amerikaanse bestsellerlijsten. De lezers kunnen maar tot één conclusie komen: die Barack Obama deugt van geen kant.

Sciencefictionboeken zijn alleen genietbaar als je voor de duur van een paar honderd bladzijden wilt aannemen dat ruimteschepen veel sneller kunnen reizen dan het licht. En in fabels kunnen dieren nu eenmaal spreken. Wie ’The Obama Nation’ uit wil krijgen, moet minstens met de gedachte durven spelen dat Barack Obama, de sympathieke zwarte senator uit Illinois die nu op een haar na president is, het op een verschrikkelijke manier achter de ellebogen heeft.

Het is die moeite wel waard. Niet omdat Dr. Jerome Corsi nu zo'n goed boek heeft geschreven. Integendeel, het zou onmiddellijk moeten worden ingevoerd op scholen voor de journalistiek als staalkaart van de redeneertechnieken die je nooit mag gebruiken. Het staat vol met ’zou, ’als’ en ’mogelijk’; waarna de zodoende juridisch omzwachtelde beschuldiging gewoon als waarheid wordt gebruikt. Zo schept Corsi de ene stapsteen na de andere, tot het een begaanbare weg lijkt van Barack de Heilige naar Barack de Bedrieger.

Omdat er rechtstreeks maar weinig valt aan te merken op levensloop of werkzaamheden van Obama moet je het als gediplomeerd moddersmijter hebben van de kleine cadeautjes die de tegenstander je geeft. En dat is wat Corsi, die vier jaar geleden John Kerry hielp klein te krijgen met zijn boek ’Unfit for Command’, tot in de puntjes beheerst.

’The Obama Nation’ (een bewuste woordspeling op ’abomination’, afschuw of gruwel) begint met Obama's wortels in Kenia, zoals hij die zelf beschrijft in zijn mooie autobiografie ’Dromen van mijn vader’. Voor Corsi is hij meer dan een half-zwarte Amerikaan. Hij komt uit een islamitische familie in Kenia, in de Luo-stam en zijn vader was nog een socialist ook. Onlangs nog gingen Luo's en Kikuyu's elkaar in Kenia te lijf. Wat betekent het voor dat land als er een 'Luo-stamlid' in het Witte Huis zit? Corsi geeft geen antwoord, maar je krijgt er geen fijn gevoel bij.

Hetzelfde geldt voor de zoektocht van de jonge Obama naar zijn identiteit. Blank was hij niet, maar was hij Afro-Amerikaans met alle sociale lading die daar bij hoort? Ja, besloot hij, onder ander na het lezen van de biografie van Malcom X, een radicaal, een zwarte moslim. Nu durft zelfs Corsi niet rechtstreeks te schrijven dat Obama crypto-moslim is, maar dominee Jeremiah Wright, bij wie Obama kerkte en die in opspraak kwam door heftig anti-Amerikaanse preken, is met zijn ’zwarte bevrijdingstheologie’ eigenlijk net zoiets. Is die niet samen met Louis Farrakhan van de ’Nation of Islam’ in Libië op bezoek geweest bij Kadaffi?

En dan de politieke opleiding die de Democratische ster heeft gekregen. In Chicago, nou dan weet je het wel. Vastgoed-speculant en huisjesmelker Tony Rezko moet Obama na diens rechtenstudie in Harvard naar de stad hebben gehaald. Zegt het niet genoeg dat de eerste zwarte hoofdredacteur van de prestigieuze ’Harvard Law Review’ niet assistent werd van een lid van het Hooggerechtshof, maar ging werken bij een kleine firma in Chicago die het juridische vuile werk voor Rezko opknapte?

Het wordt je bang te moede als je het allemaal leest. Wat als een tiende ervan waar is? Het kan even duren voor we ontdekken wát – Obama's organisatie is een toonbeeld van discipline en geheimhouding – maar ooit valt hij net als Kennedy, als Nixon, als Clinton van zijn voetstuk.

Er is een tegengif beschikbaar. Het heet ’Unfit for publication’ en is te vinden op de website van Obama. Welke reden had Obama bijvoorbeeld om, zoals Corsi schrijft, in zijn autobiografie te verzwijgen dat hij zijn vrouw meenam op een reis naar Kenia? Geen enkele, deelt de Obama-staf mee. Het staat er gewoon in. En trouwens, Obama senior was zo islamitisch niet of hij lustte spek.

Corsi's boek is een oefening in kritisch lezen. Het is een schoolvoorbeeld van het smerige campagnevoeren dat Amerikanen aanvaarden als de loutering waar een politicus aan moet worden onderworpen. Maar vooral: als Obama straks president is, zullen miljoenen Amerikanen dat met angst en beven zien gebeuren. Ze zien een afgrond voor zich gapen. Dankzij Corsi weet je wat ze zien.