Zwemmende blind

Mollen kunnen zwemmen. Niet alleen steken ze moeiteloos een sloot over, ook trekken ze als het moet een flinke baan, Als het moet, want ze houden niet van water. Menige lezer heeft mollen zwemmend zien vluchten voor en door hoog water.

Eén man herinnert zich dat hij als jongen in de uiterwaarden de voor het water vluchtende mollen een tik op de kop gaf en inleverde in ruil voor een dubbeltje. Iemand anders redde zwemmende mollen juist uit het wassende uiterwaardenwater. Uit de reacties op de website blijkt dat menigeen de blinde zwemmer opviste om hem aan wal te zetten. Vele anderen bestreden mollen juist. Al vereiste doodslag van dat ademende hoopje zwart fluweel vaak te koele bloedigheid. Uit mededogen verkoos men dan het diertje in de sloot te gooien, alsof de verdrinkingsdood verkieslijk is boven de dood op slag. Tot ieders verrassing (en opluchting) zwom de geplonsde mol naar de overkant. Leuk, al die reacties, bedankt. Ik ga vaker een vraag stellen.

Ik vond een keer drie dode mollen in onze straat. Eén in de berm, één in een tuin, één op straat. Iemand had in haar biologische moestuin slakkengif gestrooid. Drie glanzende vachtjes, met haren die beide kanten op kunnen, voor stroomlijning in de voor- en achteruit. Een mol kan vijftien meter gang per uur graven. Al dat zand moet omhoog. Hij scharrelt regelmatig zijn gangen rond. Wee de worm of slak die er zich vertoont.

Hoewel de mol beschermd wordt door de Faunawet, is mollenbestrijding legaal. Buitensluiten kan ook, met gaas van vijftien centimeter boven tot zestig centimeter onder de grond. Als u vijftien meter per uur plaatst, lukt het in een dag.