Dom

Het is alom bekend dat Zeeuwen niet graag over rampen praten. Het ingetogen en verre van extraverte volkje opteert meestal voor stilte en bezinning daar waar anderen hun leed in reality-soap uitschreeuwen. Zou dit ook het geval zijn met de kredietcrisis, vroeg ik me gisteren af?

Nadat de provincie Zeeland toegaf vijf miljoen euro aan de failliete Amerikaanse bank Lehman Brothers te hebben verkwanseld, was het gisteren de beurt aan de lieflijke stad Goes om haar zonden op te biechten. Met tegenzin, dat wel. Twaalf miljoen is het bedrag dat de klungelaars uit Goes naar de IJslandse bodemloze put van Landsbanki hebben gebracht. Maar het frappante is dat gisteren rond drie uur op de site van de Provinciale Zeeuwse Courant maar een paar lezers hun woede via een reageervenster hadden gekoeld. Wel schreef een meneer Van Hoeve: ’Hoe DOM kun je zijn! En dat van de centen van de burgers die braaf hun belastinggelden inbrengen. Beter dat de burgers zo slim worden om geen geld meer bij te dragen aan zo'n domme gemeente’. Eerlijk gezegd, als ik een Zeeuw was geweest, was ik gisteren in mijn bolus gestikt. Zeker nadat de wethouder financiën van Goes had verklaart: ’We zijn financieel gezond en kunnen wel een klap opvangen. We zullen nu bekijken of we ons spaarbeleid aanpassen’. Niet doen! Breng de rest van je gemeentelijke oude sok bijvoorbeeld naar de bank van Mugabe and brothers, zou ik zeggen. Met de geldontwaarding die in Zimbabwe heerst, kun je misschien wel een rente van 2000 procent krijgen. Dat bestuurders uit domheid en hebzucht verkeerde beslissingen nemen, oké. Maar wanneer het om publieksgeld gaat, zeg maar euro’s die zuur zijn verdiend in Zeeuwse suikerbietenvelden en mosselfabrieken, dan moet je niet in het dorre IJsland gaan investeren. Nogmaals, ik ben geen deskundige, maar het lijkt me dat Nederlands overheidsgeld op een Nederlandse rekening hoort te staan. En waar is de transparantie in deze zaak? Wie heeft de kapitaalvlucht uit Goes naar IJsland gecontroleerd en gefiatteerd? Het domste gemeentebestuur van Nederland gaat nu onderzoeken of het zijn geld helemaal kwijt is. Neem dan een voorbeeld aan de domste politica uit de vaderlandse geschiedenis en beleg dan maar gelijk een persconferentie. Zondag viel Rita Verdonk pers en publiek weer lastig met haar centjes die een ex-vriend zou hebben gestolen. En ook zij wil het geld terug. Een strategische blunder. Want terwijl het land en de wereld in brand staan, terwijl Nederlanders om hun verdwenen deposito’s jammeren en anderen voor hun baan vrezen, is die egocentrische mevrouw met een vergrootglas haar navel aan het onderzoeken. Tante Dagobert, de autiste van de Nederlandse politiek, maakt ruzie bij de rechter om die miserabele 212.000 euro van haar. Maar wat kunnen ons haar rekeningen en afrekeningen schelen? Heeft die wereldvreemde mevrouw ooit haar hoofd door het raam van haar bunker gestoken om het echte buitenlucht op te snuiven?