Rotterdam wil ov-chip niet kwijt

Proefgebied Rotterdam is zo tevreden over de ov-chipkaart, dat het zo snel mogelijk van de strippenkaart af wil. Die is namelijk zeer fraudegevoelig.

De ov-chipkaart, in de publiciteit al afgeschreven, heeft haar vuurproef glansrijk doorstaan. Rotterdam is sinds 1 april 2005 proeftuin voor de opvolger van de strippenkaart. De digitale vervoerspas is er een doorslaand succes.

Ruim 600.000 mensen in de Rijnmond bezitten inmiddels een ov-chipkaart. Maandelijks worden 2,5 miljoen ritten in de Rotterdamse tram, bus en metro betaald per ov-chip. In de metro reist een derde van de reizigers louter nog met de kaart. Ook de consumentenorganisaties in de Rijnmond – van ouderen, Rover tot lichamelijk gehandicapten – zijn tevreden.

De definitieve invoering van de ov-chipkaart lijkt echter verder weg dan ooit. Ov-chipstaatssecretaris Tineke Huizinga ligt permanent onder vuur door de ene na de andere onthulling over de fraudegevoeligheid en technische onvolkomenheden van de betaalwijze. Rotterdam kent andere zorgen: de oude vertrouwde strippenkaart werkt zwartrijden en onveiligheid in de hand.

Na een dik jaar gebruik van de ov-chipkaart op het Rotterdamse openbaar vervoersnet zijn mijn ervaringen louter positief. Nooit meer onthand, omdat je strippenkaart weer sneller op blijkt dan je dacht en er geen verkooppunt te bekennen is. Keurig geeft de ov-chippaal bij het uitklokken aan wat je verreisd hebt en hoeveel tegoed er nog op de kaart staat.

Op elk metro- of spoorstation zijn machines waarmee je de kaart via een pintransactie kunt opladen. Daarop kun je ook prijs en reis van je laatste tien ritten controleren en zo nodig laten uitprinten voor een declaratie bij de baas. En zodra je je ov-chippas tegen de lezer houdt, gaat de tourniquet gehoorzaam open.

Er is maar één nadeel: je botst er voortdurend op tegen mensen die door het enige poortje willen dat nog op een strippenkaart reageert. Dat poortje gaat echter niet alleen open op een strippenkaart, óók op een visitekaartje of een stukje dik papier.

Na plaatsing van de afschrikwekkende poortjes drieënhalf jaar geleden, daalde in Rotterdam het zwartrijden aanvankelijk fors, volgens het Rotterdamse vervoersbedrijf RET. Maar al gauw kregen zwartrijders door dat gratis openbaar vervoer in de havenstad eindelijk een feit is. Tien procent van de dagelijks 300.000 metropassagiers reist nu zwart over het Rotterdamse metronet, net zoveel als voor de invoering van de ov-chipkaart.

Ook de interne statistieken betreffende geweldsincidenten, vandalisme en het onveiligheidsgevoel van goedwillende metropassagiers zijn na een tijdelijke daling terug op het oude niveau. De centrale ondernemingsraad bij de RET pleit daarom voor ogenblikkelijke afschaffing van de strippenkaart in de metro. En hij jut het beveiligingsbedrijf dat de tramconducteurs levert op om haast maken met de ov-chiptraining, want de nieuwste generatie controleapparatuur doet het prima.

Maar al die angstaanjagende verhalen dan over privacyverlies, te veel betalen of fraudegevoeligheid?

In Londen lachen ze erom. Daar hebben ze precies dezelfde ov-chipkaart, zonder ook maar één moment wakker te liggen van die mogelijke hacker die met een laptop achter een metropassagier gaat staan zodra die inklokt; en dat allemaal voor een gratis ritje met het openbaar vervoer. Eigen ervaring leert dat de ov-chipkaart in Rotterdam perfect afrekent.

En wat dacht u van uw mobiele telefoon, die Big Brother op de minuut nauwkeurig op de hoogte houdt van uw buitenechtelijke escapades en zwartgeldtransacties op de parkeerplaats bij de A7?