Aan de slag

weblog Soms neemt het leven heel snel een nieuwe wending. Vandaag twee weken geleden werd bekend gemaakt dat ik voor de VVD de Tweede Kamer in zou gaan, vorige week ben ik beëdigd, en vandaag begint mijn tweede week in de Kamer.

Precies op het moment dat ik net een beetje was afgekickt van actieve politiek (vijf jaar gemeenteraadslid en daarna twee jaar als wethouder in Rotterdam, totdat de VVD in april dit jaar uit de coalitie stapte vanwege het aanblijven van Tariq Ramadan als integratieadviseur in Rotterdam). Maar meteen toen de Kamerzetel vrij was, leefde dat politieke gevoel weer op. Ik ben blij om terug te zijn in de politiek en mijn mening te kunnen laten horen.

Het begin van dit weekblog is een goed moment om nog even terug te blikken. Bijvoorbeeld op het moment van beëdiging. Weer even die spanning en nervositeit die ik ook had toen ik op mijn 22e lid werd van de deelgemeenteraad in Kralingen-Crooswijk, en jaren later lid van de gemeenteraad van Rotterdam, of wethouder. Je denkt dat je van te voren zo onderhand wel weet hoe zo’n moment voelt, en niets is minder waar. Het is toch heel bijzonder om binnen te komen, ditmaal in die grote vergaderzaal.

Of terugblikken op de eerste week. Wat doet een nieuw Kamerlid de eerste week? Gelijk aan de slag, meteen stemmen in de plenaire vergadering, maar daarna is het is nog heel veel praktische dingen regelen, zoals een telefoon en een PC, een beetje thuis raken in de nieuwe werkkamer, kennismaken met nieuwe collega’s. En veel bossen bloemen in vazen zetten!

Daarnaast groeit in no-time de stapel papier om “even” in te lezen op de onderwerpen die ik ga behandelen. Er speelt op mijn onderwerpen niet zo veel meer voor het kerstreces, dus dat biedt ruimte om de onderwerpen van komend jaar voor te bereiden en veel kennismakingsgesprekken te plannen met betrokkenen uit de nieuwe portefeuille.

En de eerste vergaderingen, al was het begin bescheiden: een procedurevergadering van de commissie OCW en een technische briefing over een nieuw wetsvoorstel over de accreditatie van opleidingen in het hoger onderwijs.

Daarnaast besef je natuurlijk voortdurend dat je hier “van het hele land” bent. Maar dat neemt niet weg dat je eigen mening natuurlijk wordt gekleurd door je eigen omgeving. Bij mij zijn dat twee plaatsen die mijn blik op de wereld hebben gevormd: Rotterdam, waar ik sinds 22 jaar woon en waar ik in de gemeentepolitiek zat. En Ede, waar ik ben geboren en getogen. En waar ze ook meeleven: één van de eerste interviews vandaag als nieuwbakken Kamerlid was met twee studenten uit Ede, voor de Edese Post.

Eerlijk is eerlijk, na de vele verhalen van collega’s over hectische dagen hier in de Kamer moet ik toegeven dat het vandaag nog een overzichtelijke dag is. Het zal snel genoeg veranderen. De tweede week: ik ben er klaar voor, en ik hou u op de hoogte!