Dwarse Dedecker zoekt de ruimte op rechts

Jean-Marie Dedecker dreigde buiten beeld te raken. Nu staat de Vlaamse politicus weer in de aandacht, met een nieuw boek over migratie.

‘Rechts voor de raap’, het eerste boek van Jean-Marie Dedecker, was drie jaar geleden een groot verkoopsucces in Vlaanderen. Dedecker rekende in het boek vol rancune af met de liberale partij Open VLD van Guy Verhofstadt.

De voormalige succesvolle judocoach begon een eigen partij – Lijst Dedecker – die in 2007 haar intrede deed in de landelijke politiek. De peilingen werden steeds mooier, maar bij de Vlaamse verkiezingen in juni van dit jaar viel het resultaat nogal tegen. Inmiddels rommelt het in de partij, de hele afdeling Antwerpen-Mechelen is deze week opgestapt.

Maar nu komt Dedecker terug, met een boek dat geïnspireerd lijkt te zijn door zijn grote voorbeeld, Pim Fortuyn. Het heet ’Hoofddoek of blinddoek? De migratie ontsluierd’. Hij rekent in het boek af met ’de laffe politici die de emo- en slachtoffercultuur huldigen’. Maar ondanks de vergelijkbare boodschap en het taalgebruik, wil hij niet vergeleken worden met Geert Wilders.

De immigratiegolf van de afgelopen decennia heeft België veel ellende gebracht, is Dedeckers boodschap. Criminaliteit, werkloosheid en hoge kosten voor de Belgische staat: ruim 7 miljard euro per jaar. Dat heeft hij berekend door de studie die het Centraal Planbureau drie jaar geleden voor Nederland maakte, te vertalen naar de Belgische situatie.

Dedecker, die de afgelopen dagen al volop aanwezig was in de Vlaamse media, krijgt een berg kritiek over zich heen. Hij zou bevolkingsgroepen tegen elkaar opzetten en stiekem een racist zijn. De politicus werpt die beschuldigingen verre van zich. „Iedereen is welkom hier, om te presteren en te studeren. Maar niet om te profiteren.”

Toch sluit hij met zijn enigszins simpele een eenzijdige verhaal wel aan bij een trend: de politieke correctheid rond immigratie en integratie begint af te brokkelen in Vlaanderen. Deze thema’s waren lange tijd gegijzeld door het extreem-rechtse Vlaams Belang. Maar onlangs gooide de groene politicus Luckas Vander Taelen de knuppel in het hoenderhok, door te wijzen op de problemen met onaangepaste allochtone jongeren in Brusselse gemeenten als Anderlecht en Sint-Gillis.

Dedecker lijkt nu te willen vissen in de ruime electorale vijver van het Vlaams Belang. Eerder, tot in de laatste verkiezingscampagne, hield hij als een echte liberaal vol dat België immigranten nodig heeft om de gevolgen van de vergrijzing te kunnen betalen. „Inderdaad, vroeger dacht ik dat”, geeft Dedecker toe na de presentatie van zijn boek in Brussel. „Nu denk ik: Zo komen we er niet. We hebben alleen de hoog opgeleide immigranten nodig.”

Hij zingt in het boek de lof van echte immigrantenlanden, zoals de Verenigde Staten, die duidelijke eisen stellen. ’Nieuwkomers ondervinden er de harde dwang om zich achter dezelfde gestreepte vlag te scharen, en wie niet voor Amerika kiest, valt economisch uit de boot.’

Maar wie moet nieuwkomers in België de liefde voor het vaderland bijbrengen? Veel Belgen staan niet eens van harte achter hun eigen driekleur. Dedecker aarzelt een beetje - heel ongebruikelijk - na deze vraag. „Nee, België heeft geen identiteit. In de VS weet je dat je Amerikaan moet worden. Maar wat is Belg worden?” En Vlaanderen dan? Maar een Vlaamse nationalist is Dedecker ook niet. „Het gaat om de Europese normen en waarden”, besluit hij.