Klanten DSB blijven afhankelijk van bank

DSB Bank heeft een akkoord gesloten met de Stichting Steunfonds Probleemhypotheken. Kunnen de klanten van DSB nu tevreden zijn?

Afhankelijk van wiens oordeel je vertrouwt zijn klanten van DSB Bank ’tot tranen toe geroerd van opluchting’, of het slachtoffer van een ’civiele pendant van afpersing’. De eerste uitspraak is van Jelle Hendrickx, die namens Stichting Steunfonds Probleemhypotheken donderdag een akkoord sloot met DSB. De andere uitspraak deed Pieter Lakeman, die met zijn Stichting Hypotheekleed ook zegt te strijden voor recht aan klanten van DSB.

Het akkoord komt er kort gezegd op neer dat alleen klanten die hun maandlasten niet langer kunnen opbrengen, voor een periode van tien jaar hun hypotheekrente verlaagd kunnen krijgen. Er is geen sprake van een vermindering van de schuld, maar van het uitstellen van de betaling daarvan. Hendrickx zal samen met andere adviseurs klanten bijstaan in DSB-kantoren in Wognum, Nijmegen en Emmeloord. Per geholpen klant ontvangen deze adviseurs in elk geval 275 euro aan advieskosten rechtstreeks van DSB.

Wat erg op de achtergrond bleef, is hoe het nu verder gaat met de koopsompolissen, waarvan DSB voor ongeveer 2 miljard euro heeft verkocht. De bank heeft hier provisies van 80 tot 90 procent op gemaakt. Klanten mogen deze omzetten in spaarproducten bij DSB, maar de bank betaalt dus geen schadevergoeding.

Het grote verschil tussen de regeling bij DSB en eerdere financiële schandalen – denk aan de woekerpolissen – is dat er geen sprake is van een collectieve compensatie. Klanten zullen zelf met DSB moeten onderhandelen, en blijven dus afhankelijk van de bank. Zij worden bijgestaan door adviseurs die alle belang hebben de klant akkoord te laten gaan, omdat zij per handtekening van DSB betaald krijgen.

Een tweede grote verschil is het feit dat mensen zelf verantwoordelijk worden gehouden voor de producten die zij hebben gekocht. Op zich is er met dat principe niets mis. Maar bij de eerdere woekerpolissen is uiteindelijk besloten dat mensen zo weinig inzage in de kosten hadden, dat er sprake was van bedrog. Minister Bos (financiën) zei eerder over de koopsommen dat als mensen zien dat zij 80 tot 90 procent provisie betalen, ze de producten natuurlijk niet kopen. Het feit dat er zoveel van zijn verkocht, geeft wel aan dat mensen daar geen zicht op hadden.

DSB-topman Dirk Scheringa rekende donderdag voor dat het geheel hem in tien jaar tijd ongeveer 26 miljoen euro zal kosten. Gezien de gigantische winstmarges op de koopsommen, lijkt de regeling daarom bijzonder mager. Voor klanten geldt bovendien dat zij moeten afzien van verdere schadeclaims wanneer zij gebruik maken van de regeling. Mocht er ooit nog een schadevergoeding komen voor ongeoorloofde verkoop van DSB, of het niet naleven van de zorgplicht, dan komen zij daarvoor niet in aanmerking.

Het alternatief voor klanten is te gokken op een waarschijnlijk jarenlang slepende gang van rechtzaken onder aanvoering van de onbesuisde Pieter Lakeman. Het ene moment roept hij op DSB failliet te laten gaan, het andere moment wil hij toezichthouder DNB voor de rechter slepen. Maar DNB is niet de toezichthouder die verantwoordelijk is voor het gedrag van financiële partijen, dat doet de Autoriteit Financiële Markten. Bovendien is het nog steeds onduidelijk wat klanten opschieten met een faillissement.