Zonder hulp had ik geen leven in Nicaragua

Natuurlijk zijn er met ontwikkelingshulp veel fouten gemaakt. Fondsen zijn misbruikt. Er is fout beleid gevoerd en er zijn verkeerde methodes gebruikt. Maar is het niet immoreel om dit als uitvlucht te gebruiken om beloftes voor hulp te breken en besparingen op ontwikkelingshulp te overwegen? Hulp mag niet gedreven worden door kortzichtige, op eigenbelang gerichte, politieke agenda’s van donoren, of door eender welke quick-fix- fantasie.

Tot mijn achttiende jaar woonde ik met mijn familie op een boerderij in Nicaragua. Lezen kon ik niet. In die tijd en in mijn dorp betekende dat dat je dan geen toekomst had. Tot in de jaren tachtig in mijn land de ‘Grote Alfabetisering Campagne’ werd gelanceerd met hulp van duizenden Nicaraguanen en van het buitenland. Die heeft ervoor gezorgd dat mij niet hetzelfde lot beschoren was als mijn grootmoeder: teveel kinderen krijgen en sterven als analfabeet. Nu ben ik 47 en weet als vrouw, boerin, lerares en milieudeskundige dat mijn leven zonder steun van bevriende landen niets was geworden. Dankzij ontwikkelingshulp heb ik leren lezen en schrijven, kon ik naar de middelbare school en naar de universiteit.

Zonder ontwikkelingshulp zou ik niet weten dat er andere culturen en mensen bestaan die even menselijk en hulpbehoevend zijn als ik toen. Ik nodig u uit om twee maanden lang hier in Nicaragua te komen wonen. Ik toon u de armoedige modderdorpen, neem u mee naar plekken zonder elektriciteit, toiletten, gezondheidscentra, of docenten. Ik nodig u uit om met mij te praten en bij de boeren te leven, om de werkelijkheid te zien. Is uw dagvergoeding ontoereikend? Dan bied ik mijn leraressensalaris van 165 euro per maand aan.

Vandaag de dag gaan wereldwijd 75 miljoen kinderen, merendeels meisjes, niet naar school. Bijna een miljard mensen zijn de 21ste eeuw ingegaan zonder een boek te kunnen lezen of hun naam te kunnen schrijven. Door gebrek aan kennis vernietigen we onze waterbronnen, bezoedelen we onze bodem, sterven we tijdens de bevalling, maken we een vuilnisbelt van onze steden, kappen we onze bossen leeg. Zo vernietigen we het fundament voor het leven van toekomstige generaties.

Boeren die niet weten dat de bodem leeft, dat waterbronnen kunnen opdrogen door het vellen van bomen, die hun vrouw slaan en verbieden dat zij anticonceptiemiddelen gebruikt, hebben geen scholing gehad. En dat betekent armoede en onderontwikkeling.

Wist u dat een baby van een geschoolde moeder twee keer zo veel kans heeft om vijf jaar te worden dan een baby van een ongeschoolde vrouw? Geschoolde vrouwen kunnen kiezen hoeveel kinderen ze willen, hebben meer mogelijkheden om hun gezin te helpen voeden en zijn in staat om zich aan te passen en zich voor te bereiden op de toekomst.

Daarom is investeren in onderwijs een van de verstandigste dingen die een land kan doen. Alle reden dus voor regeringen, ook de Nederlandse, om aandacht te blijven geven aan onderwijs, en de financiële steun die juist nu zo hard nodig is, te handhaven.