Komt de inspecteur nog op tijd?

Niet weer een eigenwijze Scandinavische inspecteur en gruwelijke moorden! Hoewel, deze is ijzersterk neergezet.

De grote vraag luidt: waarom is ’Laat de kinderen tot mij komen’ zo’n meesterlijke thriller? Niet door de plot: die is uiterst ongeloofwaardig. Vlak voor Kerst zaagt iemand vakkundig het been van een zwerver af, worden achtereenvolgens een steracteur en een non vermoord en volgen we een hoogzwangere vrouw die verdacht aardig wordt opgevangen door een taxichauffeur. En ja, dat heeft allemaal met elkaar te maken.

De hoofdinspecteur die dit verband ontdekt heet Rolf Gordon Lykke en zijn personage is niet onaardig maar ook niet heel origineel: vijftiger met een onrustig privéleven – gaat die mooie jonge vrouw met wie ik net een kind heb vreemd? – en de neiging zijn superieuren tegen zich in het harnas te jagen.

Lykke wordt omringd door een paar andere rechercheurs die er ook best mogen zijn: de allochtone vrouw, de lastige macho en de fidele helper: ook al eerder gedaan.

En dan zijn er nog de gruwelijkheden, zoals de onderdelen van genoemde acteur, die Lykke aantreft in een vrieskist, uit het lichaam gehaald op een manier die opnieuw een nauwkeurige slagershand doet vermoeden: allemaal vakmanschap voor een thriller, maar niet verassend.

In de achtergrond van de auteur is het antwoord op deze vraag ook niet snel te vinden. Kjetil Try is van oorsprong marketeer – hij leidde in 1994 de ’ja’-campagne voor toetreding van Noorwegen tot de EU, zonder succes overigens – en was ooit ook zelf acteur. Van zijn twee eerdere thrillers kon ik geen Nederlandse vertaling vinden.

Nee, het antwoord zit ’m hier vooral in de manier waarop Try alles heeft opgeschreven en geconstrueerd. Terwijl Lykke nog in het duister tast, gaat genoemde zwangere vrouw al gestaag het gevaar tegemoet. Alle verhaallijnen grijpen na een tijdje naadloos in elkaar. Op het moment dat zijn eigen vrouw de waarheid opbiecht, gaat bij Lykke het licht in de moordzaak branden. „Het had een hele tijd in zijn onderbewustzijn liggen smeulen. Nu schoot het hem weer te binnen.” En zal hij uiteindelijk op kerstavond nog op tijd komen? Tot echt het allerlaatst weet Try de spanning er in te houden.

Ere wie ere toekomt: dit is vermoedelijk óók een goed boek omdat het vertaald is via het ’Scandinavisch vertaal- en informatiebureau Nederland’. Daar zorgen ze wel dat een vertaling niet vol staat met de speurdersclichés die veel andere boeken ontsieren. Daar vertalen ze ook het werk van de Zweed Ake Edwardson, wiens nieuwe Erik Winter-thriller hier snel aan de orde zal komen.