Vonnis dwingt tot nuchter nadenken over plaats pedoseksueel

Er bestaat geen mensensoort die meer weerzin oproept dan de pedoseksueel; uitgezonderd misschien regelrechte kinderverkrachters, seriemoordenaars en oorlogsmisdadigers. De pedo is in veler ogen geen mens, zelfs geen ziek of slecht mens, of iemand met een afwijking. De pedoseksueel is een ondefinieerbare bedreiging, die daarom hetzij in het gevang moet, dan wel moet worden uitgebannen.

Dat laatste is in ieder geval geen oplossing, oordeelde dezer dagen de bestuursrechter in Den Bosch. Die veegde de vloer aan met het stadsverbod dat de Eindhovense burgemeester Rob van Gijzel, met een beroep op de Gemeentewet, had opgelegd aan de pedoseksueel Sytze van der V., die na 27 maanden gevangenisstraf was vrijgekomen. Zo’n verbod was alleen gerechtvaardigd geweest in geval van vrees voor oproer, geweldpleging en vergaande wanordelijkheden. Maar de burgemeester had in de verste verte niet aannemelijk kunnen maken dat die vrees terecht was.

Met dit keiharde oordeel bevestigt de rechter in zekere zin dat ook Van Gijzel wel wist dat zijn verbod kansloos was. Dat hij het toch had opgelegd, moet vooral gezien worden als een uiterste poging om aandacht te vragen voor een probleem: de man in kwestie had weliswaar zijn straf uitgezeten, maar een dwingende regeling van ondertoezichtstelling was in zijn geval zeer gewenst vanwege de grote kans op recidive. Op dat punt stond de burgemeester echter met lege handen: de reclassering had geen verplichte regeling kunnen treffen (wel een vrijwillige, maar die ging Van Gijzel niet ver genoeg) omdat de Hoge Raad nog geen uitspraak heeft gedaan over zijn cassatie.

De burgemeester heeft gelijk dat dit gat in de wetgeving zo spoedig mogelijk moet worden gedicht. Geen dwingende regeling kunnen treffen met een notoire recidivist is vragen om moeilijkheden, bijna een oproep aan de gemeenschap om het recht in eigen hand te nemen. En inderdaad, foto’s van Sytze van der V. verschenen gisteren al op internet, het wachten is op het openen van de heksenjacht.

Dat neemt niet weg dat zo’n regeling nooit mag ontaarden in uitbanning. Het stadsverbod deugde daarom van geen kant. Het betekende een verschuiving van het probleem, naar elders, net zo lang tot alle pedofielen op een eiland zitten. Het vonnis dwingt daarom ook om als samenleving in alle nuchterheid na te denken over de pedoseksueel, hoe moeilijk dat ook is.