Geslagen en verkracht, en toch komt het goed met Precious

Het drama ’Precious’ gaat over een arme, dikke, zwarte, ongeletterde en misbruikte tienermoeder die uit een stel incompetente ouders is geboren in de New Yorkse probleemwijk Harlem, en zonder zelfrespect door het leven moet. In de les die de Afro-Amerikaanse regisseur Lee Daniels te leren heeft, komt het door passende, alternatieve scholing en mooie, warme Afro-Amerikaanse leraren, verplegers en sociaal werkers toch nog een beetje goed met de 16-jarige titelheldin Precious.

Het is een boodschap waar je niets op tegen kunt hebben. Oprah Winfrey voelde zich zelfs zo aangesproken door het lot van de zware zwarte meid met de problematische achtergrond dat ze zich als ’executive producer’ op de ’credits’ liet zetten, met alle reclame voor de film vandien.

]]>

Het bronnenmateriaal voor het drama werd geleverd door de Afro-Amerikaanse dichteres Sapphire en haar populaire roman ’Push’ uit 1996, waarin Claireece Jones alias Precious in een ’stream of consciousness’ verslag deed van haar akelige leven. Regisseur Lee Daniels goot het vervolgens in een reeks provocatieve en groteske beelden, met Precious als een soort super-slachtoffer dat geschopt en geslagen wordt door haar alleenstaande moeder, en verkracht door haar afwezige vader van wie ze al een dochtertje baarde met het Syndroom van Down, en van wie ze op 16-jarige leeftijd opnieuw in verwachting is.

Nu hebben we al meer films gezien over extreme ’fat girls’, onder meer van Catherine Breillat en Todd Solondz, toevallig ook filmmakers die ons vaak op opmerkelijk menselijk gedrag wijzen, en dingen laten zien waar anderen hun vingers liever niet aan branden. Maar de manier waarop hier alle plagen over het meisje worden afgeroepen hebben vooral iets van gemeen effectbejag.