’Ik wapper van het ene naar het andere’

Als Volzin-redacteur Lisette Thooft (56) de wortels en pompoenen in haar volkstuin oogst, is dat voor haar bijna een spirituele ervaring. „Waar komt het vandaan? Het groeit bijna vanuit het niets. Wat zit er in het pompoenpitje dat zodra het in de grond zit tot zo’n formidabel formaat uitgroeit, wat zit erin zodat het weet wat het moet? Ik kan er bijna tranen van in mijn ogen krijgen.” Natuurlijk kent Thooft het biologische proces, maar voldoende antwoord geeft dit niet. „Het is een groot en heerlijk wonder, een mysterie, iets goddelijks. Pure scheppingskracht.” Het is volgens Thooft hetzelfde geheim als dat van ieder nieuw mens: „Waar komt dat vandaan – een onbegrijpelijk mysterie.”

„Planten moeten wortels hebben om te kunnen groeien. Maar als ze rijp zijn, dan trek ik ze uit de grond en eet ik ze op. Op zijn de wortels. En dan begint het weer opnieuw: pitje, wortels, oogst, opeten.”

Een mens is geen plant. Maar in haar eigen religieuze leven ziet ze hetzelfde proces terug. „Ook tradities zijn voor mij als wortels. Ik oogst ze, eet ze op, maak ze deel van mezelf. Dat verandert me, en de rest, die poep ik uit. Om de honger te stillen die steeds weer opkomt, zoek ik steeds weer nieuwe wortels. Ik ben een echte reli-shopper – van tarot via I Tjing naar de rk-mis, noem maar op.”

Tien jaar geleden is ze rooms-katholiek geworden – ’Ik moet altijd een beetje huilen van ontroering als ik bij de mis zit’, schreef ze toen. „De mis heeft veel van haar kracht inmiddels verloren”, zegt ze nu. „Ik trof eens een pastor die dingen zei als: ’Op de zevende dag mag er niet gewerkt worden, maar wie mag dat wel? Juist, uw vrouw’. Toen was ik ook daar klaar mee.” Toch is haar excursie in de katholieke traditie niet voor niets geweest, zegt ze. „Ik heb in die traditie dingen ontdekt die mij verder hebben geholpen. De rest heb ik weer losgelaten.”

„Zo heb ik op het moment een beeld in mijn huis staan van Maria die op een slang staat. Iedere ochtend zeg ik voor haar een ’Weesgegroetje’ op. Vraag me niet wat dat met me doet. Dat weet ik niet precies. Het zal ook wel weer overwaaien, maar nu is dat nog niet het geval. Die Maria op de slang staat symbool voor de vrouw die de wilde seksuele kracht heeft getemd, een oerthema dat mij zeer fascineert.

Ik onderzoek alles, wapper de ene traditie uit en de andere methode in. Ik ga erdoorheen, tot het zijn werk heeft gedaan en ik het loslaat. Met behoud van het goede.”