Europarlement kan Barroso nog dwarszitten

José Manuel Barroso is nu de officiële kandidaat om het dagelijks bestuur van de EU nog vijf jaar te leiden. De Europese regeringsleiders zijn hem gunstig gezind, het Europees Parlement veel minder.

Een tweede termijn als voorzitter van de Europese Commissie, dat is Barroso’s ambitie. Hij maakte zijn kandidatuur gisterochtend bekend, na een gesprek met de nieuwe Tsjechische premier Jan Fischer.

Fischer zal de Portugees Barroso als kandidaat voorstellen aan de EU-regeringsleiders, op een top volgende week in Brussel. Tsjechië is nog tot het einde van de maand voorzitter van de Europese Unie, daarna neemt Zweden het stokje over.

Op de top wordt geen tegenstand verwacht. De Duitse bondskanselier Merkel, de Franse president Sarkozy, premier Berlusconi van Italië en ook premier Balkenende behoren tot dezelfde – christen-democratische – politieke familie als de Portugees.

Hij heeft alle regeringsleiders, die in Europa het laatste woord hebben, te vriend weten te houden. Enkele socialistische leiders, zoals de Britse premier Brown en zijn Spaanse collega Zapatero, hebben zich ook al voor Barroso uitgesproken.

Barroso staat bekend als een kordate voorzitter van de commissie, die uit 27 leden bestaat. Hij heeft de laatste jaren vooral werk gemaakt van consumentenzaken, zoals verlaging van de telefoontarieven, en van het klimaatprobleem. Verder hield hij zich nogal op de vlakte.

Juist daarom bestaat er tegenstand tegen Barroso in het Europees Parlement, dat moet instemmen met de benoeming. Veel europarlementariërs vinden dat hij meer initiatief had moeten tonen, vooral in het bestrijden van de economische crisis. Die bezwaren leven bij bijna alle groepen, ook in zijn ’eigen’ christen-democratische EVP-fractie, de grootste in het parlement.

Maar een serieuze tegenkandidaat is er niet. De socialistische PES-fractie, de tweede in het parlement, heeft niemand naar voren geschoven. Na het verlies dat de socialisten leden in de Europese verkiezingen, is het onwaarschijnlijk dat ze alsnog met een eigen naam komen.

Toch is het niet zeker dat Barroso genoeg stemmen krijgt in het parlement. De christen-democraten zoeken daarom steun bij de liberalen, de derde groep in het EP. Die kunnen zich wel vinden in het liberale economische beleid van Barroso.

Toch zien veel liberalen liever de Belgische ex-premier Guy Verhofstadt als commissievoorzitter. Maar diens kansen zijn heel klein. Verhofstadt is in 2004 gepasseerd door de regeringsleiders, omdat zij hem veel te pro-Europees vonden. En hij is nog altijd een echte euro-optimist.