De Britse band Editors sluit een hoofdstuk af.
De stad doet rare dingen met een mens. Zo blijkt uit het nieuwe album van de Britse indie-rockband Editors. ’In This Light And On This Evening’ is een ode aan het roerige Londen waar zanger Tom Smith zijn draai maar niet kan vinden.
Een vrolijke band is Editors nooit geweest. Het donkere geluid, dreigende gitaarpartijen en melancholische en cynische teksten van het Britse kwartet doen het goed op regenachtige herfstdagen.
Begin dit jaar meldde zanger Tom Smith dat de nieuwe plaat een totaal ander geluid zou hebben dan het debuut ’The Back Room’ en de succesvolle opvolger ’An End Has A Start’. ’In This Light And On This Evening’ is ruwer, donkerder en vooral elektronischer. Met dit opvallende album wil Editors een belangrijk hoofdstuk afsluiten.
„We waren totaal leeggespeeld”, legt Smith uit. „We hebben anderhalf jaar op het podium gestaan. Ik was het zat. De rest was het zat. Ik kon de nummers van de eerste twee platen niet meer horen.” De groep besloot dat het tijd was voor een broodnodige pauze. Afstand was nodig om het voortbestaan van de groep te garanderen. „Ik wilde weten wie ik buiten de band was. Ik wist niet meer wie de persoon was die ik in de spiegel zag.”
Deze kleine identiteitscrisis leidde Smith door zijn stad Londen. Hij kwam er oog in oog te staan met de ware identiteit van de stad. In de nachten was het er vies, vuig en agressief. Overdag werd hij overspoeld door de warmte, hoop en liefde. Smith koppelde zijn identiteit aan Londen.
„In de dynamiek van de stad herkende ik mezelf. Het is heel oncomfortabel, onevenwichtig en op een vreemde manier bruisend en bemoedigend. Ik werd geconfronteerd met agressie en angst. Maar in de vroege ochtend kon ik ontzettend genieten van de zonsopkomst boven de Theems. De stad heeft twee gezichten. Ik moest het accepteren, dit was mijn thuis. Dit is hoe ik ben.”
De zoektocht leverde niet alleen persoonlijke inzichten op. Het roerige Londen is tevens aanstichter geweest voor het nieuwe geluid van de Editors. Voor veel fans zal het even slikken zijn als ze de plaat voor het eerst horen. „Ik ben me ervan bewust dat veel mensen teleurgesteld zullen zijn”, zegt Smith. „Maar we kunnen niet steeds dezelfde plaat maken. Dan zouden we onszelf verloochenen. Toen we besloten een lange pauze te nemen, wist geen van ons hoe het verder zou gaan met de band. Iedereen had behoefte aan iets nieuws, zoveel was duidelijk. Maar hoe dat in de praktijk zou klinken, dat was de grote vraag.”
Smith begrijpt wel dat fans van het eerste uur de nieuwe muzikale weg van de Editors niet direct kunnen waarderen. „Je moet het zien als een uitdaging. We wilden eerst onszelf uitdagen voor het ontwikkelen van een nieuw en fris geluid. Maar het is ook een uitdaging voor onze fans. Ik weet dat het een moeilijke plaat is. Maar deze plaat moet groeien, geef het een kans.”
De afwezigheid van God, angst en wanhoop vormen de rode draad op het album. Zoals gezegd, Editors is niet de vrolijkste band. Maar waar voorheen nog een sprankje hoop te horen was, rest nu alleen nog duisternis.
„Donker hè?”, grapt Smith. „Maar ook dit is hoe ik ben en hoe ik teksten schrijf. Het ligt niet in mijn persoonlijkheid om over luchtige zaken te zingen. Ik ben geïnteresseerd in de sinistere, donkere kant van mensen. Van mezelf. Zo ben ik als artiest en als persoon. De teksten zijn niet autobiografisch, zoals veel mensen denken. Het is een gevoel dat ik probeerde te vatten in beelden en woorden. Het is dus geen persoonlijk leed, het is mijn blik op de wereld.”
In de wereld van Tom Smith is het gelukkig niet alleen maar kommer en kwel. Hij is onlangs vader geworden. „Oh ja, ik heb echt een leuk leven. En vader worden is een van de mooiste dingen die me is overkomen. Ik kan ontzettend genieten van dat prille leven. Maar verwacht er niks over in de teksten van Editors. Dit is iets wat ik voor mezelf wil houden. Haha, ik kan niet eens een cheesy liedje maken over baby’s. ”
’In This Light And On This Evening’ ligt nu in de winkels.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.