VN-verdrag tegen illegaal vissen

Een VN-verdrag moet handel in illegale vis voorkomen. Zeker een op de vijf vissen komt uit illegale vangst. Het zijn vooral arme landen die daardoor inkomsten derven.

91 landen hebben een nieuw verdrag opgesteld dat de wereld moet vrijwaren van illegale visserij. Het zwaartepunt bij de bestrijding ligt bij de controles van de havenautoriteiten, aldus de FAO, de VN-organisatie voor voedsel, gisteren.

Het nieuwe verdrag schrijft voor dat buitenlandse vissers zich van tevoren aanmelden bij de havens. Zij moeten opgeven welke vis aan boord is. Eenmaal in de haven moeten de schepen toestaan dat controles worden uitgevoerd. De landen die het verdrag ondertekenen verplichten zich de controles ook uit te voeren. Zij moeten ervoor zorgen dat hun inspecteurs goed opgeleid zijn en dat zij over voldoende middelen beschikken om controles mogelijk te maken.

Wanneer boten de toegang tot de havens wordt ontzegd dient dat aan andere havens gemeld te worden. Het gaat daarbij vooral om het land onder wiens vlag het schip vaart. Dat land is dan verplicht maatregelen tegen de boot te nemen. De regels zijn pas van kracht als 25 landen met zeehavens het akkoord ratificeren.

Dat het noodzakelijk is de controle op illegaal vissen te verbeteren, bleek vorige week. Pew Environment Group, een denktank uit Washington, publiceerde onderzoek waaruit bleek dat de havenautoriteiten internationaal nauwelijks samenwerken. Arme staten in Afrika en Azië die hun visgronden niet of nauwelijks kunnen beschermen tegen illegale visserij, kunnen zo niet meedelen in de opbrengsten van hun natuurlijke rijkdommen.

Pew meldde dat slechts 55 van de 176 schepen die op een internationale zwarte lijst staan in de boeken van de havenautoriteiten voorkomen. De denktank schat dat een vijfde van alle gevangen vis afkomstig is van illegale visserij. Naarmate de vis meer waard is, zoals de blauwvin-tonijn zou het zelfs om vijftig procent gaan.

Met name in West-Afrika en Zuidoost-Azië zijn veel van de kuststaten niet in staat te patrouilleren. Dat is echter slechts een deel van het probleem. Landen zoals China, Zuid-Korea en Taiwan importeren vis zonder dat ze zich al te grote zorgen maken over de landen van herkomst.