Schotten keuren vrijlating Megrahi af

Het Schotse parlement heeft woensdag de vrijlating van de Libiër Abdel Baset al-Megrahi veroordeeld. De stemming is een slag in het gezicht van de Schotse regering en minister van justitie Kenny MacAskill, die om steun voor de vrijlating hadden verzocht.

De verhouding was 73-50, met één onthouding, voor een motie van de oppositie waarin om een veroordeling van het besluit werd verzocht.

"Vrijlating van de man die de Lockerbie-bom plaatste was een slecht besluit", zei Annabel Goldie van de Conservatieve Partij. De stemming was grotendeels ceremonieel, omdat het niet ging om een poging tot afzetting van de regering. MacAskill heeft gezegd dat hij Al-Megrahi op humanitaire gronden vrijliet. De Libiër lijdt aan terminale prostaatkanker. Hij werd woensdag in Tripoli naar de intensive care overgebracht.

Eerder woensdag wees de Britse premier Gordon Brown nadrukkelijk kritiek van de hand als zou de invrijheidstelling te maken hebben met oliecontracten of andere lucratieve handelsovereenkomsten. Brown zei dat hij de Libische leider Moammar Gadhafi geen enkele belofte had gedaan met betrekking tot Al-Megrahi, de enige veroordeelde naar aanleiding van de aanslag op PanAm-vlucht 103 boven Lockerbie in 1988. "Er was geen samenzwering, geen dekmantel, geen dubbele overeenkomst, geen oliedeal, geen poging de Schotse minister te beïnvloeden, geen persoonlijke verzekeringen van mij aan kolonel Gadhafi", zei Brown.

De premier kreeg een vloedgolf van kritiek over zich na de vrijlating van Al-Megrahi. Hij legde de verklaring af nadat dinsdag was besloten in verband met de kritiek notulen van een gesprek tussen Al-Megrahi en MacAskill, plus rapporten van gevangenisdirectie en reclasseringsraad en brieven van nabestaanden, openbaar te maken.

Minister van buitenlandse zaken David Miliband bevestigde details uit de documenten die de indruk wekken dat Groot-Brittannië liever niet had dat Al-Megrahi in gevangenschap zou sterven. Hij erkende tegenover de BBC dat het streven was Al-Megrahi's dood in detentie te voorkomen. Hij weidde niet uit, maar een dood in gevangenschap zou allicht hebben geleid tot vragen over de rol van de staat, zeker in Arabische landen.

De documenten werden vrijgegeven om de zaak te sussen, maar de stap had een averechts effect. Dit gold met name voor de Verenigde Staten, waar met bevreemding en kritiek op de vrijlating werd gereageerd. Critici wezen op passages waaruit blijkt dat de Britse regering groeiend belang hechtte aan de relatie met Libië.

Schotse artsen gaven Al-Megrahi bij zijn vrijlating op 20 augustus hooguit drie maanden te leven.