Er is gedoe en ’t schuurt

De vraag was: is ie in vorm? Daarom zat ik toch ook voor de buis, met een zak aardappelen en een pan met water, want het liep tegen etenstijd. Rechtstreeks op televisie: het debat over het koninklijk huis, een debat over het ’gedoe. Want zo noemden ze dat in de Kamer: het gedoe met die belastingconstructies op Paleis Noordeinde, het gedoe met die vakantievilla in Mozambique, het gedoe over de toelages en vergoedingen. En had de minister president (de mp) de vorm om met dat gedoe om te gaan?

Het woord ’gedoe’ viel zo vaak in de eerste termijn van de Kamer dat een van de Kamerleden ineens vroeg: „Door wie ontstaat eigenlijk dit gedoe?” De aangesprokene, Ed Anker van de ChristenUnie, aarzelde even met het antwoord en zei toen: „Dat is een grote filosofische vraag.”

Van der Ham van D’66 wist het antwoord wel: „Voor het gedoe zijn niet de kaboutertjes verantwoordelijk, maar die grote meneer in vak K.” Dat leverde hem een reprimande op van de Kamervoorzitter: „Zo moet u niet spreken over de minister-president.” Niet lang daarna verscheen onder het beeld van de minister-president prompt de mededeling ’KRO Kindertijd vervalt’.

Het debat over het gedoe werd gevoerd door minder bekende gezichten: de genoemde meneer Anker, meneer Raak van de SP, die voor de gelegenheid ook namens de Partij voor de Dieren sprak, mevrouw Timmer van de PvdA, mevrouw Spies van het CDA, meneer Van Beek van de VVD, mevrouw Van Gent van GroenLinks, de wat bekendere meneer Brinkman van de PVV en de enige fractievoorzitter, meneer Van der Vlies van het SGP. Niet echt een bloeddorstige, verbaal dodelijke falanx.

Ik moet constateren dat het schuurt, zei meneer Van Raak bijvoorbeeld een paar keer heel netjes, en hij doelde op de verhouding tussen het koninklijk huis en de minister president. Het schuurt en daar komt gedoe van. De regierol van de mp is een vast agendapunt, zei de mp spottend. Drie figuren, zei hij, krijgen in Nederland altijd kritiek: de bondscoach, de presentator van ’Zomergasten’, en de mp. Daarmee toonde hij vorm. Dat zei ook meneer Van der Ham: „U bent duidelijk in vorm.” Van der Ham zelf was minder in vorm. Hij zei bijvoorbeeld, toen het even over het Innovatie Platform ging : „Wij kachelen af ten opzichte van andere landen.”

De mp wilde ook laten zien dat hij van zich af kon bijten en dus vielen woorden als ’verachtelijk’, ’bedenkelijk’, ’beneden peil’, ’beneden mijn waardigheid’, waarmee hij de meneren en mevrouwen afdoende van zich af wist te houden. Hij leek af en toe op een staatsman. Zo reageerde hij op een voorstel van meneer Brinkman om Willem-Alexander een uitgekleed koningschap aan te bieden. „Wij gaan niet de invulling van de monarchie koppelen aan preferenties van bepaalde personen. Dat is een bedenkelijke manier van discussiëren.”

Ja, hij was in vorm – in een nette Kamer.