Via invalbeurten voor collega’s op weg naar chefschap

Vorige week stelde een lezer uit Leerdam in de brievenrubriek de vraag: ’Al die Mahler, moet dat?’ Hij wond zich op over de twee Mahler-herdenkingsjaren 2010 en 2011, die nu al een aanvang hadden genomen. Hij hoopte dat critici niet slaafs aan het recenseren zouden slaan, maar ook de verstikkende Nederlandse muziekcultuur ter discussie zouden stellen; een cultuur waarin ten koste van anderen buitensporig veel aandacht voor Mahler, Bruckner en Sjostakovitsj zou zijn. Als de Leerdamse lezer gelijk heeft, dan zouden wij een vertekend beeld van de concertpraktijk geven. Maar heeft hij gelijk?

Nee dus. Ik turfde in deze maand maar eens wat wij aan muziekverhalen en recensies gepland hebben. Er staan grotere verhalen op stapel over Sweelinck, Beethoven, Montsalvatge, Ten Holt, Nyman en Badings. In recensies kwamen of komen voorbij: Ravel, Stravinsky, Obradors, Chausson, Bizet, Mompou, Van der Aa, Tan Dun, Van Bree, De Vries, Widmann, Hillborg, Bach, Liszt, Brahms, De Falla, Vaughan Williams, Oestvolskaja, Donizetti, Mendelssohn, Strauss, Debussy en Hündel. En ja, óók Mahler en Sjostakovitsj. Zij beiden maar één keer. Goed, Mahler figureert ook in dit stukje, maar dat is de schuld van die lezer in Leerdam.

Vanavond speelt het Nederlands Philharmonisch Orkest het eerste van drie concerten waarop de Derde symfonie van Mahler uitgevoerd wordt. Chef-dirigent Yakov Kreizberg heeft wegens ziekte de concerten moeten afzeggen, evenals die van later deze maand waar – jawel – Sjostakovitsj op het menu staat. Volgens het orkest is Kreizberg herstellende, maar houdt hij zijn fysieke problemen liever voor zichzelf. Voor de Mahler-concerten heeft men een wel heel bijzondere vervanging gevonden: Marc Albrecht, vanaf september 2011 de nieuwe chef-dirigent van het NedPhO en De Nederlandse Opera.

De benoeming van Albrecht eerder dit jaar kwam na zijn superieure debuut bij opera en orkest met Strauss’ ’Die Frau ohne Schatten’. Daar viel hij in voor Ingo Metzmacher, die eerder vertrok dan gedacht. Tussen benoeming en Albrechts start in 2011 gaapte een gat, dat opgevuld werd met één concert bij het NedPhO in juni 2010, en een ’Fidelio’ bij DNO. Maar toen Mariss Jansons in juni ’Carmen’ bij DNO afzegde, sprong Albrecht in het gat.

Ook nu heeft de sympathieke Albrecht zijn agenda schoongeveegd ten einde de drie uitvoeringen van Mahlers Derde in Amsterdam te kunnen dirigeren. Het zijn chique en in het oog springende invalbeurten op weg naar zijn chefschap. Prachtige stapstenen naar de troon.

En al zingen de dames van het Nederlands Concertkoor en de kinderen van De Kickers vanavond onder Albrecht nog zo hard ’bimm, bamm’, het is dus echt niet alleen maar Mahler wat de klok slaat.