Tennistalent Robson is ’een en al wapen’

Laura Robson (15) geldt als een grote belofte. Haar coach Martijn Bok tempert de hoge verwachtingen van de Britse fans en media.

Het schuifdak boven het centre court is dit jaar niet de enige noviteit op Wimbledon. Baan 2, in de volksmond bekend als the graveyard, is omgetoverd tot een modern tennisstadion. De Hertog van Kent onderbrak zijn dagelijkse beslommeringen om de nieuwe baan 2 te openen.

Om de ingebruikname een extra Brits tintje te geven, mocht Laura Robson de baan inwijden. De Engelse tiener geldt als een megabelofte, zeker nadat ze vorig jaar op veertienjarige leeftijd de jeugdtitel in Londen veroverde. Als uitvloeisel van die prestatie mocht Robson gisteren op Wimbledon haar grandslamdebuut maken.

Op de oude baan 2 sneuvelden regelmatig reputaties van grote kampioenen. Robson slaagde er niet in die traditie te doen herleven op de nieuwe baan 2. Ze verloor van de Slowaakse Daniela Hantuchova, weliswaar geen titelkandidaat, maar wel voormalig nummer vijf van de wereld. En met haar huidige klassering (32ste) staat de oud-kwartfinaliste van Wimbledon 456 plaatsen hoger dan Robson.

De in Australië geboren Robson was gisteren met haar vijftien jaar en vijf maanden de jongste speelster in het hoofdtoernooi sinds Hingis in 1995. De Zwitserse verloor bij haar debuut in de eerste ronde van Graf, maar boekte twee jaar later haar eerste en enige Wimbledontriomf. In de Britse media is Robson een hype – haar wordt een grotere sportieve toekomst voorspeld dan Hingis, vijfvoudig grandslamwinnares.

De vergelijking met Hingis gaat volgens Martijn Bok, de Amsterdamse coach van Robson, volledig mank. „Hingis had een ongelooflijke spelintelligentie, ze wist precies wat ze tegen elke tegenstandster moest doen”, zei Bok na de nederlaag in drie sets(3-6 6-4 en 6-2) van zijn pupil. „Dat heeft Laura helemaal nog niet.”

Bok is sinds oktober 2007 coach van het talent, dat tussen het tennis door schoolexamens doet. De oud-tennisser, Nederlands kampioen in 2000 en 2003, werkte eerder met profs als Schnyder en Dechy en leerde Robson kennen tijdens een trainingsweek van Adidas. Een ’proefperiode’ van een aantal maanden resulteerde in een fulltime dienstverband.

„Het is heerlijk werken met haar”, zei Bok, getooid met een zilveren diadeem om zijn krullenbol. „Je kunt haar veel leren en je kunt je richten op de langere termijn. Dat is anders met ervaren speelsters als Schnyder en Dechy. Die zijn vooral bezig met nu en hechten vaak niet zoveel waarde meer aan dingen verbeteren.”

Er valt nog veel te sleutelen aan de tennisster Robson – het voetenwerk bijvoorbeeld –, maar ze is zonder twijfel een speelster met potentie. Het linkshandige talent beheerst alle slagen (Bok: „Ze is een en al wapen”), ze heeft een ’losse arm’, ze laat zich niet snel imponeren en ze is bereid risico’s te nemen. Dat laatste brak haar gisteren wel op. Ze sloeg veertien dubbele fouten, waarvan de laatste op het tweede matchpoint van Hantuchova.

Na het veroveren van de jeugdtitel op Wimbledon was het zaak de verwachtingen rond Robson te temperen. Een jaar geleden stonden haar foto’s in alle Britse kranten en kon ze zich nog amper op straat vertonen. „De mensen werden hier helemaal gek”, wist Bok zich te herinneren. Hij nam haar een week later mee naar het A-toernooi van Hoorn, waar ze voor tien mensen speelde. Terug op aarde op Noord-Hollandse gravel.

Bok beseft dat de carrière van Robson, die op een steenworp afstand van Wimbledon woont, zich in een belangrijke fase bevindt. „Als ze zich niet verder ontwikkeld, wordt ze nooit een topspeelster”, zei hij over zijn pupil, die volgende week haar juniorentitel op Wimbledon verdedigt. „Dat is weer een andere benadering van druk. Ze kent al die meisjes en is de grote favoriet.”

Robson bleef na het verlies tegen Hantuchova de nuchterheid zelf. Ze maakte grapjes over Bok („Ik moest lang wennen aan zijn sarcastische humor”) en hekelde het gekmakende gekreun van veel speelsters. „Ik vind het geen prettig gehoor en je maakt mij niet wijs dat je beter speelt als je geluiden maakt van meer dan 110 decibel.” Voorlopig verloopt de carrière van Robson geluidloos, maar ze zal nog veel van zich laten horen.