Vuilboomblauwtje

In de binnenlanden van diepfryslân leerden mijn ouders elkaar kennen. Het was oorlog, hij dook onder, zij liep stage. Ze speelden pim-pam-pet. Als gerecht met een E introduceerde hij endelkoek. Toen hij als boom met een V geen vlier maar vuilboom opperde, dacht zij even: wat een smuigerd.

Toch was endelkoek ooit een lekkernij, geserveerd bij warme groc. En de vuilboom bestaat nog steeds, ook bekend als sporkehout. Soms wordt de hele wegedoornfamilie vuilboom genoemd.

Vuilbomen zijn algemeen in houtwallen en bosranden op zuurdere grond in Drenthe. Vuilbomen bloeien nu klein en wit. Weldra krijgen ze rode bessen die later tot zwart verduisteren. De vuilboom is één van de waardplanten van het boomblauwtje, dat alweer enkele weken rondfladdert. Tot eind mei fladderen boomblauwtjes, waarna er een maandje niet gevlogen wordt. In juli en augustus is de volgende generatie alweer present.

Ook klimop en hulst zijn bij boomblauwtjes in trek als waardplant. Boomblauwtjes kunnen tot in stadstuinen opduiken. Ze malen niet om bloemen, als er maar vuilbomen, hulst of klimop zijn. Kardinaalsmuts en struikheide mogen ook, aldus de nieuwe veldgids dagvlinders van de KNNV uitgeverij. Was de vorige editie, tien jaar oud alweer, al verplichte kost voor vlinderaars, deze is dat helemaal. Anderhalf keer zoveel pagina’s, met foto’s op ware grootte, van mannetje en vrouwtje, onder- en bovenkant, balkje met vliegperiode, verspreidingskaart. Een harde kaft en toch klein genoeg om op vakantie mee te gaan.

De vlindertijd is begonnen. Citroenvlinders, dagpauwogen, witjes, kleine vossen en gehakkelde aurelia’s; er vlindert van alles rond. Het boomblauwtje is één van de blauwste blauwtjes. De hemelsblauwe vleugels van het mannetje zijn wit omzoomd. Vrouwtjesvleugels hebben brede rouwranden.