In deze twee lange, maar heel toegankelijk essays legt de Duitse dichter Heinrich Heine (1797-1856) aan een Frans publiek uit wat de kern is van het Duitse denken: filosofie (Kant, Schelling), religie (Luther) en literatuur (Goethe) zijn volgens hem onlosmakelijk met elkaar verbonden. Heine emigreerde in 1831 naar Frankrijk (Parijs), waar hij geen last had van de Duitse censuur, maar bleef de cultuur van zijn geboorteland zeer toegedaan.
Serie interviews met ’doeners en denkers’ op het terrein van duurzaamheid. Econoom en prominent CDA-lid Herman Wijffels vraagt zich af of de democratische opzet zonder aanpassing wel geschikt is voor de 21e eeuw. Natuurbeschermer Ian Player roemt de wildernis, ook de wildernis in de mens. Hij schuwt de spirituele clichés niet: „Als je bereid bent je innerlijke schaduwen te aanvaarden, zul je leren inzien waar je mee bezig bent.”
Waarom botsen sommige culturen eerder met elkaar dan andere? De geopolitieke denker Dominique Moïsi (Frankrijk, 1946) tracht de grimmige sfeer tussen het Westen en de moslimwereld te verklaren. Tegelijkertijd wijst de auteur op Azië, waar de toekomst juist in een sfeer van hoop tegemoet wordt gezien. De visie van Moïsi is evenzo dubbel: „We hebben optimisme én gevoel voor tragiek nodig.”
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.