Verdachtmakingen na kritiek op Wilders

Het tv-programma waarin Geert Wilders fictief terecht stond, kreeg een staartje.

Publicist Daniel Teeboom zag het tv-programma ’Advocaat van de Duivel’, waarin Geert Wilders terechtstond in een gesimuleerde rechtszaak. In Letter & Geest vroeg hij zich zaterdag 16 mei af waarom Wilders geen kritiek mag uiten op de politieke islam en Israël wel mag worden vergeleken met nazi-Duitsland.

Nu weet ik niet hoe de ontvangst was van Teebooms televisie, maar nazi-Duitsland kwam in het programma niet aan bod, net zo min als Israël. Voor sommigen leiden alle wegen naar Rome, voor Teeboom leiden ze altijd en onvermijdelijk naar Israël.

De aanklagers in de gesimuleerde rechtszaak, historicus Thomas von der Dunk en ikzelf, zouden volgens hem genoten hebben van hun overwinning. Dit omdat wij tevreden keken. Een potsierlijk verwijt, want je kunt mensen niet veroordelen op basis van hun blik. Bovendien was er niks om tevreden over te zijn; het was een simulatie, niet echt dus.

In het programma draaide het om drie stellingen: Wilders veroorzaakt maatschappelijke onrust, hij minacht het parlement en hij discrimineert. De bewering dat Von der Dunk en ik vinden dat Wilders moslims niet mag kwetsen, is uit de duim gezogen, want dat kwam helemaal niet aan de orde.

Vervolgens gaat Teeboom over op zijn specialiteit: het wegzetten van andersdenkenden als antisemiet. Hij noemt een stuk van mij in Vrij Nederland waarin ik erop wees dat de islamitische geestelijke Yusuf al-Qaradawi, in weerwil van wat op islamofobe websites over hem wordt beweerd, op zijn eigen website vrouwenbesnijdenis afkeurt en verzoenend spreekt over Joden. Dat ik, zoals Teeboom beweert, zou hebben geschreven dat Qaradawi ’eigenlijk heel gematigd is omdat hij onderscheid maakt tussen het zionisme en Joden in het algemeen’, is onjuist en zo na te lezen.

Het is bovendien niet nodig om het stokpaardje Israël te berijden. Recent stond Gretta Duisenberg in hetzelfde tv-programma ’terecht’. Ze werd schuldig bevonden aan onder andere antisemitisme.

Ik heb me zowel in het NRCHandelsblad als op de site Frontaal Naakt, waarvoor ik veel schrijf, uitgesproken tegen Wilders’ échte vervolging en gepleit voor zijn onbeperkte vrijheid van meningsuiting. Teeboom is een trouwe bezoeker van de site. Hij kent vast ook mijn stuk in de Volkskrant waarin ik jongeren die ’hamasleuzen’ scandeerden scherp veroordeel. Maar ook dat laat hij buiten beschouwing.

Daniël Teeboom is vooral geïnteresseerd in zijn eigen vrijheid van meningsuiting en aarzelt niet andersdenkenden door middel van laster de mond te snoeren. Dit wordt nog duidelijker in de discussie onder zijn stuk waarin hij mij van discriminatie beticht. Zonder bewijzen.

Waar het allemaal mee begon: Wilders mag zo hard uithalen als hij wil, het zou alleen voor hem pleiten als hij de sportiviteit zou hebben zijn tegenstanders aan te horen. Als je zoals Wilders, weigert met moslims het gesprek aan te gaan, dan heb je niet alleen een probleem met de politieke islam, zoals Teeboom beweert, maar met alle moslims.

Ik ben het niet die Wilders of welke ideologische tegenstander dan ook in zijn vrijheid wil beperken. Dat doen degenen wel die proberen andersdenkenden verdacht te maken.