De betovering van rode lopers

Een rode loper, dat doet iets met de mensen. Rode lopers worden te pas en te onpas uitgerold, bij theaterpremières, winkelopeningen, ontvangsten van staatshoofden, modeshows en wat al niet.

Het is een ijzersterk symbool van verwelkoming en gastenverering, zo sterk zelfs dat de spreekwoordelijke rode loper niet eens rood hoeft te zijn, maar ook wel eens paars is, of oranje, of groen. Wie er wel eens over heen liep, tussen de rode koorden, die voelt zich opgetild en uitgelicht. Dat doen rode lopers met je.

Maar de allermooiste en allerroodste loper is die van Cannes. Die mag alleen in smoking of avondjurk betreden worden, zelfs de fotografen en journalisten moeten eraan geloven. De rode loper is als de binnenbekleding van een bijouteriedoos, de smoking werkt er voornaam, de avondjurk als een juweel.

Ter ere van die rode loper die iets met mensen doet (regisseur Quentin Tarantino begon er spontaan op te dansen) een paar beelden in het roodste rood dat we konden vinden, actrices in rode jurken, een vlek in de krant, een drukkers nachtmerrie.