*

 

Genoeg van bitsende schoonmoeder

Beatrijs Ritsema − 02/05/09, 00:00

Sinds drie jaar heb ik (vrouw van 45) een latrelatie met mijn lieve vriend. Vanzelfsprekend zien we zijn ouders (80-plus) regelmatig. De moeder van mijn vriend zit voortdurend te vitten op alles en iedereen, haar man en zoon incluis.

  • (\N)

Door die negatieve houding en bitse opmerkingen, ook tegenover mij, klap ik in haar bijzijn helemaal dicht. Ik ben niet in staat om haar een koekje van eigen deeg te geven, want zo zit ik niet in elkaar. Ook ben ik bang, als ik ooit de moed bij elkaar geraapt heb om te zeggen wat ik van haar vind, dat dat helemaal uit de hand loopt, omdat het me zo hoog zit. Ik wil mijn vriend niet laten merken wat voor een hekel ik intussen aan haar heb, al weet hij wel dat ik moeite met haar heb. Ouders zijn en blijven een zeer gevoelig onderwerp. Had ik maar één zin die ik in mijn hoofd kon prenten om hier niet meer door van slag te raken. Kunt u me helpen?

Genoeg van bitsende schoonmoeder

Deze vrouw is in de tachtig, schrijft u. Dan zit het er niet meer in dat er nog iets aan haar gedrag zal veranderen. U heeft te maken met een onaangename persoonlijkheid en gaat u er maar van uit dat dat zo blijft. Haar ’de waarheid’ zeggen heeft geen enkele zin, want daar krijgt u alleen maar ruzie mee – niet in de laatste plaats met uw vriend.

Op uw schoonmoeder zelf heeft u geen greep, dus moet u iets aan de omstandigheden doen. Het meest voor de hand liggende is om niet elke keer met uw vriend mee te gaan. U heeft een latrelatie – u kunt zich best wat afstandelijker opstellen tegenover de schoonfamilie. Zeg uw vriend dat u af en toe wel met hem meewil, maar niet elke keer. Dat zal hij wel begrijpen.

Wanneer u wél met hem meegaat om zijn ouders te bezoeken (en dat moet u zeker met enige regelmaat doen uit betrokkenheid met uw vriend), dan kan het helpen om iets te ondernemen, in plaats van daar alleen maar te zitten theedrinken onder een spervuur van hatelijkheden. Zeg tegen uw vriend dat u alleen meegaat als er een activiteit op het programma staat: een bezoekje aan een tentoonstelling, een wandeling in de omgeving als het echtpaar nog ter been is (zo niet, met de rolstoel), een orgelconcert in een nabije kerk. Vooral het laatste lijkt ideaal, want dan moet ze wel haar mond houden. De prikkels van buiten kunnen een rem zetten op haar normale chagrijnige habitus en haar gekanker. Voor de rest laat u alles wat zij uitkraamt langs u afglijden. U denkt bij uzelf: ’Elke gek kletst voor wat ie waard is en straks mag ik lekker weer naar huis’. Daar moet zo’n bezoekje mee door te komen zijn.

Beste Beatrijs,

Ik ben een aantrekkelijke, vrolijke, ontvankelijke, alleenstaande moeder met een al lang bestaande partnerwens. De gewone wegen (internetdaten etc.) hebben niet tot resultaat geleid. Stoppen met zoeken en blij zijn met het leven dat ik heb, werkt voorlopig het beste. Regelmatig komen er leuke, aardige, maar gebonden mannen op mijn pad die wat met me lijken te willen, zonder daar expliciet over te zijn. Het zweeft in de lucht, zal ik maar zeggen. Hoe maak ik hen snel duidelijk dat ik het contact graag prettig wil houden maar geen zin heb in ’gedoe’? Meestal zijn het mannen die ik via mijn werk ken.

Begeerd door verkeerde mannen

U heeft – begrijpelijkerwijs – geen behoefte aan zinloze relaties met gebonden mannen. Laat geen misverstand bestaan over wat u wilt. Als u vermoedt dat er iets in de lucht hangt, dan is de beste manier om dat ’iets’ de nek om te draaien te doen alsof er helemaal niets in de lucht hangt. Dat betekent dat u het gesprek zakelijk houdt, dat u vooral niet ingaat op flirterige opmerkingen, dat u af en toe op uw horloge kijkt, dat u niet te veel glimlacht, dat u niets persoonlijks over uzelf zegt en ook zo min mogelijk ingaat op persoonlijke ontboezemingen die de tegenpartij eventueel in de strijd werpt. U stelt zich kortom vriendelijk en zakelijk op, zonder er veel warmte in te leggen. Ongeveer zoals een manager die met een collega-manager de kwartaalcijfers doorloopt.

Beste Beatrijs,

Welke voorrechten hebben dames ten opzichte van heren, als het gaat om het dragen van hoeden? Wat ik eigenlijk bedoel: waarom mogen dames in koninklijke of regeringskringen wel (extravagante) hoeden dragen in kerken en zalen, terwijl mannen hun hoeden binnen moeten afzetten?

Hoed op, hoed af

De dameshoeden-etiquette geldt niet alleen in koninklijke en regeringskringen, maar daarbuiten ook voor elke vrouw die een of andere outfit voor een speciale gelegenheid heeft aangetrokken, waar toevallig een hoed bij zit. Dames mogen altijd hun hoed ophouden: in de kerk, bij een trouwerij, bij recepties, feesten, partijen, enzovoort. Ze mogen hem trouwens ook afzetten, als ze dat willen.

U vraagt waarom dames wel hoeden binnen mogen dragen en heren niet. Dit klopt trouwens niet helemaal, want als een hoofddeksel onderdeel uitmaakt van het uniform, mogen heren het wel binnenshuis dragen. Denk aan Sinterklaas – die houdt z’n mijter binnen ook op. Mannen dienen hoofddeksels die bescherming bieden tegen de elementen (hoeden, petten, mutsen, helmen) binnen af te zetten, zoals zij ook jassen uittrekken. Vrouwen waren lang geleden aan hun zedigheid verplicht om hun hoofd te bedekken, wanneer zij zich in het openbaar vertoonden, of die openbare gelegenheid nu buiten of binnen was. Zie de moslima’s van tegenwoordig. De verplichting van het bedekte dameshoofd is allang verdwenen uit de westerse cultuur, zodat alleen de vrijheid om een hoed te dragen over is gebleven. De functie van de dameshoed is verschoven van zedigheidonderstrepend naar decoratief. Voor de omstandigheden waaronder de hoed wordt gedragen heeft dat geen gevolgen. De dameshoed mag heden ten dage ook binnen worden gedragen, omdat dat altijd al toegestaan c.q. verplicht was.

mailIcon print |