Randstedelijke blik op gastouderopvang

Het aanpakken van fraude oppassubsidie raakt vooral kleinschalige opvang.

Help! Ik, een jonge, hogeropgeleide, in deeltijd werkende vrouw, wil zo graag onze dochtertjes bij onze fijne gastouder blijven brengen. Alstublieft, staatssecretaris Dijksma en leden van de Tweede Kamercommissie OCW, denk voor het Kamerdebat toch goed na. Het wetsvoorstel dat tot doel heeft misbruik van de Wet Kinderopvang tegen te gaan, helpt het positieve van gastouderopvang om zeep.

Nu betalen wij, voor een groot deel met overheidssubsidie, 6,10 euro (bruto) per uur, per kind aan onze gastouder. Deze gastouder, overigens geen oma of opa van onze kinderen, draagt 75 euro per kind per maand af aan het gastouderbureau waar zij netjes geregistreerd staat. Nu wil Dijksma de gastoudersubsidie afschaffen om mogelijk misbruik tegen te gaan. Eerder kondigde zij al een dikke salarisverlaging van bijna 60% voor zich keurig aan de overheidsregels houdende gastouders aan. Als je na 1 januari 2010 minder dan vijf kinderen op zou vangen (en dat doen de meeste gastouders), zou de uurprijs namelijk verlaagd worden tot 2,50 euro (bruto!). Ook zouden werkende ouders niet meer dan 12 uur per week van deze opvang gebruik mogen maken.

Welke baan is tegenwoordig minder dan 12 uur? En moesten wij vrouwen juist niet in grotere banen gaan werken, dus meer gebruik gaan maken van opvang? Gezien ik 18 uren per week werk, brengen we tot op heden onze dochters (0 en 2 jaar) zo’n 20 uren per week naar een gastouder aan de rand van ons dorp. En wat zijn wij tevreden. Onze gastouder is zeer flexibel. Of we nu ’s ochtends vroeg willen beginnen of we moeten doorwerken, is geen probleem. Ook als er door bijeenkomsten eens een werkdag gewisseld moet worden, geen probleem. Ook zieke kindjes zijn welkom. En dat we haar tijdens vakanties en zwangerschapsverlof niet doorbetalen? Ook al weer helemaal geen probleem. Zo kan ik nog wel even doorjubelen. Financieel lijkt er bovendien vergeten te worden dat van de uitgereikte subsidie aangevuld met ons verdiende salaris, de gastouder ook meer dan eenderde terugbetaalt aan de staat.

Dijksma’s aanpak getuigt van een randstedelijke blik. Zij helpt zo de gastouderopvang voor mensen in dorpen waar om de hoek geen grootschalige kinderopvang is, om zeep. Terwijl uit onderzoeken blijkt dat de kleinschaligheid van gastouderopvang positief is voor het kind, wordt het gastouderschap zo met een schijnfraude-aanpak onmogelijk gemaakt. Immers, als staatssecretaris Dijksma niet zelf al de hele subsidie afschaft, kunnen gastouders die niet meer dan vier kinderen willen of kunnen opvangen, met een eerder al voorgesteld laag salaris, beter stoppen met het verzorgen van kinderen van werkende ouders.

Mijn oplossing is: koppel het aantal uren dat je mag afnemen aan de arbeidscontracten die ouders hebben. Pak fraudeleuze gastouderbureaus hardhandig aan. Maak voor mijn part de gastoudersubsidie onmogelijk voor familie gerelateerde personen die ook zonder vergoeding wel zouden oppassen. En verhoog daarbij het gedeelte dat ouders inkomens gerelateerd zelf moeten bijdragen enigszins.

Ik wil best wat meer betalen aan mijn gastouder, maar het moet niet zo zijn dat ik, mocht ik haar salaris op het oude niveau terug willen brengen, voor een resterende habbekrats zelf moet werken. Dan laat ik mijn werk wel eventjes voor wat het is.