Oud ontmoet jong

Bij sociaal-culturele verschillen is ’integratie’ het toverwoord. Een aparte wijk, of aparte tehuizen voor etnische groepen is taboe. Waarom is segregatie van ouderen en studenten in bejaardenhuizen en studentenflats dan wel politiek acceptabel.

Aanpassen van woningen in de wijk, bijvoorbeeld met meer-generatie-woningen, voor deze doelgroepen maakt integratie mogelijk. Ouderen zitten zo niet meer in de wachtkamer van de dood, maar hebben hun plaats in de wijk. De gesprekken kunnen een andere inhoud hebben dan de namen van de medebewoners in het bejaardenhuis, die de afgelopen weken ontvallen zijn. Door mantelzorg is de oudere langer in staat zelfstandig te blijven wonen en kunnen de kosten van de vergrijzing beperkt worden en blijven.

Combinatiewoningen voor ouderen en studenten kunnen mogelijk een win-win situatie opleveren. In ruil voor een paar uur burenhulp in de week bij de ouderen, zou de student een reductie van de huur kunnen krijgen.

Mogelijk heeft de ontmoeting van deze generaties een ongekende meerwaarde.

Dick Westerbeek sociaal wetenschapper, Nijmegen