De regionalo's

weblog Meestal en zo ook vandaag ga ik op vrijdagmorgen weer richting Limburg. Donderdagavond post bijwerken, zodat ik geen stapels mee hoef te nemen in mijn koffer naar huis. De keren, dat ik op donderdagavond het thuisfront al ontmoet, is er een grote discrepantie in adrenalineniveau. Ik kick liever op mijn flatje af.

Het Kamerlid uit de regio heeft echt een andere baan dan het Randstedelijke Kamerlid, die ’s zomers eerst nog de kinderen naar school kan brengen en ’s nachts en vaker ook ’s avonds thuis kan zijn. De ‘regionalo’s’ dompelen zich minimaal drie dagen onder in Den Haag. En als zij in het weekend thuis zijn, wordt er in de regio ook het een en ander van het regionale Kamerlid verwacht: de paardenmenwedstrijden in Horst aan de Maas, de voerenbruiloft in Venlo, de herdenking op de Duitse begraafplaats in IJsselstein (Lb.) etc.

Maar er staat ook wel wat tegenover. Ik heb de stilte en de donkerte bij ons in Bergen veel meer leren waarderen. In Den Haag aan het Spui is het nooit donker en nooit stil. Ik heb het over Bergen Noord-Limburg. Verwarring met Bergen Noord-Holland komt vaak voor. Er zijn heel wat hotelkamers geboekt, die vervolgens weer geannuleerd werden als op de vraag ‘hoever het lopen is naar het strand’, het antwoord 200 km. volgde.

Ik zeg bewust Noord-Limburg, omdat er echt een verschil bestaat tussen Noord- en Zuid-Limburg. De volksaard is zeer verschillend. Ik houd erg van die van de Noord-Limburgers: handen uit de mouwen, beide voeten op de grond, niet lullen maar poetsen. Weet, dat dat samenhangt met de grondsoort. Het schrale, arme zand is echt wat anders dan de vruchtbare, rijke löss uit het Zuiden. Vraag onze Drentse ‘regionalo’ Agnes Wolbert maar eens naar het verschil tussen het natte laagveen en de hoge, droge zandgronden in Drente.

Amsterdam, de zetel van ons PvdA partijbureau, is niet altijd even goed op de hoogte van de topografie van Nederland, in casu Limburg. ‘Amsterdam’ denkt mij blij te maken met een nabij (en uiteraard zeker interessant) werkbezoek in Maastricht, zich niet realiserend, dat ik vanuit Bergen nog eerder in Den Haag ben dan in Maastricht, hoewel de tunnels, als ze open zijn, wel helpen.

Ik ga het stokje van dit blog doorgeven aan Rikus Jager van het CDA. Mijn voorzitter van de vaste Kamercommissie Verkeer en Waterstaat en een onvervalste Groningse ‘regionalo’.