Parkje in Apeldoorn

Twee persconferenties wijdde de gemeente eraan. Op de eerste, op paleis Het Loo, met veel landelijke pers, kondigde de burgemeester voor Koninginnedag een bijzonder defilé aan, het eerste defilé dat Beatrix als koningin zou afnemen.

Dat was nieuws.

De tweede, een dag later op het stadhuis in Apeldoorn, was belegd door de wethouder en hield zich bezig met ’de achterkant’ van Koninginnedag: de organisatie.

Het spreekt vanzelf dat de schrijver van deze rubriek zich in alle vroegte naar de tweede spoedde, als vaste bewoner van ’de achterkant’ van de voorpagina.

Vanaf het station komend, met zijn fraai verdiept aangelegde plein, opent de stad zich weinig opvallend, een verzorgde provinciestad zonder waarmerken, al heb ik even staan puzzelen bij een driehoekig veldje met een paar jonge boompjes erin en een bankje met erachter, op een muur, de volgende aanwijzing:

PARKJE VAN PYTHAGORAS

Het parkje wordt aan twee kanten omgeven door stoeptegels van 30x30 cm. Door tegels te tellen kun je uitrekenen hoe groot die twee zijden zijn. Met de stelling van Pythagoras (A2+B2=C2) kun je nu de lengte van de derde zijde uitrekenen. A en B staan voor de rechthoekzijden en C voor de schuine zijde.

Men neemt in Apeldoorn nog de tijd, of men heeft er te veel van. Drukte genoeg daarentegen in het vergaderzaaltje van het stadhuis, een bouwwerk van grote dimensies dat iets van de ambitie van de stad verried. De wethouder hield een powerpoint presentatie. Op de eerste sheet stond: ’200.000 bezoekers. Hoe accommoderen wij onze gasten?’ Want een ’normale’ Koninginnedag (met zon) brengt binnen Apeldoorn honderdduizend mensen op de been.

Dus lag er een draaiboek, met enige Engelse termen voor een echt Hollands feestje, want er komt een city guide, en city promoters die vanuit transferia (want waar laten we 30.000 auto’s? ) de mensen de weg wijzen en andere vormen van crowd management zoals de inzet van pendelbussen, dranghekken en verwijsborden.

En niet alleen de auto’s, maar ook de fietsen vroegen om een gedetailleerd beheersplan. ,,Ik zeg altijd: fiets aan de hand is in drukte irritant”, merkte de plaatselijke klein verslaggever half als vraag op, maar de wethouder had extra stallingen paraat en zelfs ruimtes voor fietsen die geruimd moesten worden. De verslaggever had zich die dag in zijn rubriek beklaagd over het gebak van de eerste persconferentie, want dat bleek niet afkomstig van een lokale bakker, maar van een bakker uit Bilthoven of Soest (’Zo’n zeventig kilometer van Apeldoorn vandaan!’).

Ja, Apeldoorn heeft nog een lange weg te gaan. Ik liep terug en zag bij dat veldje dat ik nog een aanwijzing was vergeten. In stoeptegels is een cirkel gemaakt en een doorsnee. Door weer tegels te tellen kan je de straal uitrekenen en daarmee de oppervlakte van de cirkel met de stelling A=pi.r2

Nou, zo val ik mijn collega bij, laat ze eerst maar eens dat gebak regelen.