Dodelijke boodschap

opinie Even had ik te doen met paus Benedictus XVI. Ongetwijfeld moet er aan mijn nooit echte vergane kinderziel iets van die kleine misdienaar in zijn witte albe zijn blijven haken.

Of misschien is het de geur van de wierook achter het altaar. Of die kaarsen die ik met zorgvuldigheid voor de dienst moest aansteken. En als de mis afgelopen was, keerden we tevreden terug naar de sacristie waar een groot portret van Paulus VI aan de muur hing. Ah, die heilige goede vader die in het nauwe vertrek zijn kleine dienaars met een barmhartig oog bleef volgen, terwijl ze stiekem een slokje uit zijn karafje witte wijn dronken. Dat ik met Benedictus te doen had, kwam door de krantenberichten. Vooral in Italië werd geschreven dat de paus, na de rehabilitatie van de antisemitische Williamson en de storm van protest die daarop volgde, zich heel eenzaam voelde. Vervolgens kwam de aandoenlijke brief van Benedictus waarin hij openhartig toegaf dat hij veel te weinig op internet had gesurft alvorens zijn omstreden beslissing te nemen. Ik zag al de geplaagde vader, verloren in een immense en lege zaal, met alleen een flikkerend scherm voor zich. ’Heer, hoe werkt deze machine en waar vind ik nou Google?’ Mijn vertedering was van korte duur. Op weg naar zijn Afrikaanse bezoek begon de paus in zijn vliegtuig te grinniken: ’Ik, eenzaam? Een mythe waarover ik moet lachen. Eenzaamheid bestaat niet. Ik ontmoet dagelijks veel mensen.’ En toen de paus eindelijk uitgelachen was, begon hij weer met vereende krachten aan een nieuwe vorm van eenzaamheid te werken. Met opgeheven hoofd schoffeerde hij de levenden en de doden uit het continent dat hij op het punt stond de bezoeken. Een continent dat al een zware tol voor die verschrikkelijke seksueel overdraagbare ziekte heeft betaald. En weer was hij vergeten op internet te surfen, waar al die monsterlijke statistieken met hun dodenlijsten vrij te raadplegen zijn. Ja, en weer ging het over dat weerbarstige condoom dat in de kolkende latexkuipen van Satan lijkt te worden geproduceerd. Deze internetschuwe paus vond dat het uitdelen van condooms niet dé manier is om de ziekte aids te bestrijden. En hij ging nog een stapje verder: het uitdelen van condooms verergert het probleem zelfs. Deze laatste zin is niet alleen wetenschappelijk en maatschappelijk onjuist, maar draagt een boodschap van dood en verderf in zich. Het is nu te hopen dat Afrikaanse katholieken geen gehoor aan de geestesgewrochten van hun heilige vader zullen geven. Plots moest ik denken aan de peiling die Trouw op zijn site heeft gehouden: Hoort religie achter de voordeur thuis? Er kwamen meer dan 10.000 reacties op deze ’polderpeil’. Bijna negentig procent van de mensen die reageerden vond dat geloof een zaak is voor het privédomein en thuis of in een kerk hoort. Een wijze conclusie. Laat religies zich op zingeving concentreren en zich vooral niet met deze ingewikkelde wereld bemoeien. Voor je het weet stappen wereldvreemde zielverbeteraars in wereldlijke regeringen, om hun verouderde en soms dodelijke concepten aan onschuldigen op te leggen.