diepgids09maandag

postbus 859, 1000 AW Amsterdam, lezers@trouw.nl

Hoewel ik niet echt een krantenlezer ben, viel het artikel ‘Nijntje-taal voor vmbo’er juist onbegrijpelijk’ (4 februari) meteen op, aangezien ik zelf ook op het vmbo zit. De krant plaatste twee teksten uit een lesboek naast elkaar, één op ‘vmbo-niveau’, de andere op ‘gewoon niveau’. Ik moet zeggen dat het in mijn eigen lesboeken (vmbo-tl) wel meevalt. Het is meer dat leraren vaak denken dat wij kleine kinderen zijn die niks begrijpen. Vooral als je een leraar hebt die ook nog aan hogere klassen lesgeeft.

Daarom ben ik het ook volkomen eens met onderzoekster Jentiene Land, die zegt dat wij vmbo’ers vaak worden onderschat. Hoezo zouden wij ’terugschrikken’ voor lange teksten? Voor Nederlands en andere vakken moeten we allemaal volwassenenliteratuur lezen, geen plaatje te bekennen in die boeken. Lesboeken krijgen ontzettend makkelijk taalgebruik, en vervolgens worden ons op het examen wél lappen tekst voorgelegd. Dat is voor ons alleen maar verwarrend.

Ariane van IJsselmuiden (16)Zeist

Twee keer een grote foto van Andries Knevel in Trouw, alsof hij met zijn ’voortschrijdend inzicht’ over het scheppingsverhaal de wereld veroverd heeft. Wordt het niet tijd dat het nog onwetende deel van het kerkvolk eens verteld wordt hoe dat verhaal wèl gelezen kan worden? Dan kan die non-discussie ’Schepping versus Evolutie’ eens ophouden.

Genesis 1:1- 4a is een lied,geschreven in de tijd van de ballingschap van het Joodse volk, met een steeds weerkerend refrein: ’Toen was het avond geweest en het was morgen geweest: de eerste dag’. Aangenomen wordt dat het gezongen werd op het Joodse Nieuwjaarsfeest op het tempelplein. Er is veel te vertellen over dit lied, bijvoorbeeld waarom inplaats van zon, maan en sterren geschreven wordt over grote lichten en kleine lichten. Laat Lodewijk Dros of iemand anders eens een goed artikel schrijven over dit mooie begin van de bijbel, misschien dat rationaliteit dan kan wijken voor het ervaren van de schoonheid van dit verhaal in liedvorm. De schrijver van dit mooie lied zou zich in zijn graf omdraaien als hij zou weten hoe met zijn schepping (!) wordt omgegaan.

A. Vis Amsterdam

Zou het een goed idee zijn om het weerbericht helemaal te laten vervallen? Een weerpraatje door een echte weerman zoals Jan Visser had door de persoonlijke invalshoek een meerwaarde. Het weerbericht zoals dat nu wordt gebracht heeft dat niet en tevens heeft het voor de regio waar ik woon nog geen dag geklopt. In een tijd van Teletekst en buienradar is zo’n gedevalueerd weerbericht echt overbodig. Vervang deze kostbare ruimte in de krant maar voor zinniger artikelen, of nog beter: geef ons onze weerman terug!

Peter HijzelendoornTer Apel

In de rubriek van Beatrijs Ritsema schreef zaterdag een zoon dat hij zich stoort aan het feit dat zijn demente vader wordt getutoyeerd door jonge stagaires. Beatrijs geeft hem gelijk.

Mijn reactie: is er dan geen personeelslid die de zoon kan uitleggen dat er niet uit disrespect wordt getutoyeerd, maar juist om dichter bij de demente persoon te komen?

Demente ouderen reageren vaak beter op het aanspreken met hun voornaam dan wanneer je ze meneer of mevrouw noemt. Over het algemeen is er toch al bijna niemand meer die hun (voor) naam nog noemt! Van aanspreken met oompje of tante is geen sprake. Ik werk zelf op een kleinschalige woongroep met demente bejaarden en heb hier heel goede ervaringen mee, maar ik leg het de familie wel uit, waarom ik iets doe.

Anja OverduinKloosterzande