Valentijnscake

Deze week kwam er op internet een recept langs van ene Gaby van Bladel, die erbij zette: ‘Als je deze cake eet, wil je nooit een andere cake meer.’ Bij het doorlezen van het recept, was me al opgevallen dat het bijzonder eenvoudig was. Als je een beetje stevige arm van kloppen hebt, is een keukenmachine niet nodig.

Verder hoefde ik voor geen enkel ingrediënt de deur uit. Als dit baksel ook nog echt zo lekker werd, dan leek me dit een uitgelezen recept voor een in de bakkunst absoluut onervaren geliefde die zijn of haar Valentijn nu eens versteld wil laten staan.

Liggen niet alle ingrediënten voor het grijpen, dan helpt de dichtstbijzijnde supermarkt je uit de brand.

Begin met de oven voor te verwarmen tot 170-180 ºC.

Giet de olie en de advocaat in een grote beslagkom. Breek de eieren in diezelfde kom. Klop er dan zelfrijzend bakmeel, aardappelmeel, bakpoeder, poedersuiker en vanillesuiker door. Wij deden het in de keukenmachine (niet met de messen, maar met de beslagspaan), maar met een handmixer gaat het ook en zelfs met een garde en wat spierkracht.

Vet een cakevorm (maar een taart- of ringvorm of, natuurlijk, hartvorm kan ook) in met een beetje zonnebloemolie en bestuif hem met bloem. Schud overtollige bloem eruit. Giet het beslag in de vorm en zet hem op het rooster middenin de goed voorverwarmde oven. Laat de oven drie kwartier potdicht. Kijk niet, probeer niets.

Controleer na 50 minuten of de cake gaar is door er in het midden een (schoon) mes in te steken. Wanneer het mes weer uit de cake getrokken wordt, moet het er nog even schoon en droog uitzien. Als het mes vochtig is, laat de cake dan nog enige minuten bakken en controleer weer. Laat hem niet té gaar (ofwel: droog) worden.

Haal hem uit de oven en laat hem omgekeerd op een rooster, maar nog in de vorm, afkoelen. De cake was inderdaad heerlijk. Ik ga de volgende keer alleen iets minder suiker gebruiken.

Bedankt Gaby!