Texel voor de Texelaren, was het motto toen in 1907 Texels Eigen Stoomboot Onderneming gesticht werd. Daarom had Theo Hoogerheide, zelf Texelaar, in het jubileumjaar 1977 zoveel problemen.
Sinds 1976 was hij de roerganger van Teso. Het aanzwellende toerisme, de vergrote mobiliteit van de eilanders, het maakte een stap voorwaarts noodzakelijk, oordeelde Hoogerheide.
Zijn plan was simpel: vervang de enkeldekkertjes door een dubbeldekspont, en de wachttijden hoorden tot het verleden. Het journaal berichtte destijds over wachttijden van soms wel acht uur.
De milieulobby sputterde, de Texelaars protesteerden heftig mee. Een enquête wees uit dat 83,7 procent tegen was. Ze wilden het eiland ’badgastluw ’ houden. Alleen wat logiesverstrekkers zagen hun boterham al dubbel belegd.
Daarnaast kampte Hoogerheide met arbeidsonrust (de actie ’Boot boos’) – uniek in de geschiedenis. ’Theo Dubbeldekker’ was „geen gemakkelijk mens, wel duidelijk en soms zelfs rauw”, memoreert het gedenkboek van honderd jaar Teso. Hij overschatte zijn spankracht en raakte in 1980 lang uit de roulatie, „wellicht omdat hij zijn emoties heeft onderschat wanneer zijn snoeiharde logica niet bij anderen landt”.
Toch trok hij aan het langste eind, weerstond Rijkswaterstaat die de bouwkundige aanpassingen niet wilde betalen en liet een nieuw schip bouwen: Molengat.
Hoogerheide maakte mee hoe de massale weerstand razendsnel verschrompelde tot gemopper over de kuipstoeltjes aan boord. Die zaten niet zo goed. Op 27 januari overleed Theo Hoogerheide, 69 jaar oud.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.