Enger dan griezelfilm in kelder van een kasteel

Het Vlaams Jeugdtheaterfestival, dat jaarlijks in Amsterdam speelt, heeft de belangstelling voor voorstellingen van de zuiderburen gewekt. Dit seizoen toert Theater Taptoe, dat het veertigjarig bestaan viert, door het land.

De Spaanse figurentheaterkunstenaar Luis Zornoza Boy regisseerde voor het gezelschap ’Doctor Frankenstein’, een voorstelling die je kippenvel bezorgt en de haren recht overeind doet staan. Met wonderlijke beelden die afstoten maar ook aantrekken

In een decor vol schamele spullen en medische apparatuur, dat aan het atelier van stripfiguur Willy Wortel doet denken, experimenteert Victor Frankenstein met het leven en de dood. De bleke pop Victor buigt zich in zijn onderzoekskamer over een dode, dikke man. De kinderen in de zaal gaan op het puntje van hun stoel zitten als de poppendokter het plastic rond de blote, blubberige buik van de man op zijn onderzoekstafel open knipt. Met horten en stoten en spectaculair geknal en geknetter komt het monster als in een expressionistische film tot leven. Acteur Luk de Bruyker wankelt met woeste haardos de wereld in, waar de mensen hem wreed verstoten. Ze jouwen het vreemde wezen uit en slaan met stokken op hem in, zo laat een schimmenspel met soundscape tegen de achterwand zien.

Mary Shelly schreef het wereldberoemde verhaal over de man die een monster creëerde in het jaar 1818 en Theater Taptoe maakt het enger dan de ouderwetse griezelfilm in de kelder van een krakend kasteel.

Als in een droom zien we het leven van Victor in filmbeelden overal op het decor aan ons voorbijtrekken. Zijn eerste verjaardag, een uitstapje naar de dierentuin, de eerste zoen en zijn huwelijksfeest met een polonaise van zingende bruiloftsgasten. Hij is omringd met de liefde die het monster moet missen. „Ik wil een vrouw!”, roept hij wanhopig tegen zijn schepper. Maar de wetenschapper kijkt wel uit om nog zo’n schepsel in elkaar te knutselen. Geen wonder dat het eenzame monster op Victors huwelijksnacht uit jaloezie diens bruid doodt.

De film en het figurenspel vormen een serie bewegende schilderijen die op het netvlies blijven kleven. Maar zo sterk als de beelden zijn, zo zwak is soms de verhaallijn in de voorstelling. Het griezelsprookje vraagt om een heldere spanningsboog en een slot waarbij het publiek een zucht van verlichting kan slaan.

Maar al hapert het verhaal, ’Doctor Frankenstein’ is een ervaring die je niet snel vergeet. Het maakt nieuwsgierig naar de beeldende kleutervoorstelling ’Sjoerd zegt Foert! Van Theater Taptoe, over een fantasierijke wereldreis in een oude linnenmand. Of het muzikale schimmenspel ’Olek’, waarin een jager met een goed hart twaalf meisjes uit een betoverde tuin redt.