IJverige losbol

opinie Natuurlijk heb ook ik in het jaar van Calvijn de proef op de som genomen en gekeken hoe calvinistisch ik ben.

Overigens is het calvinistische gedachtengoed voor mij bepaald geen gemeengoed want het geloof waarin ik ben opgevoed, het zevendedagsadventisme, stamt uit de Amerikaanse opwekkingsbewegingen uit het begin van de negentiende eeuw en de overtuigingen van mijn vier grootouders, respectievelijk Leger des Heilssoldaat, zevendedagsadventiste, ex-gereformeerde en ex- katholiek, wijzen ook niet erg in de richting van steil calvinisme.

Mijn verdere voorouders waren ongeveer

fifty-fifty protestant en katholiek. Enfin, geen uitvluchten gezocht. Kennelijk was ik niet de enige die zijn bloedgroep liet prikken, de site liep gedurig vast maar op een stil moment in de nacht, als de meeste

mensen op zoek naar hun identiteit liggen te slapen, lukte het. Ik merkte overigens

direct al dat mijn calvinisme te wensen

overliet; calvinisten zijn, zo las ik, digitale zwart-wit-denkers maar mij stootte de digitale keuzes die de test mij bood tegen de borst.

Kinderen streng opvoeden? Ik zou zeggen streng op z’n tijd maar zo nu en dan ook losjes. Maar voor zo’n genuanceerde opvatting bood de test geen uitweg. Uiteindelijk vulde ik maar in dat ik het oneens was met streng opvoeden, wel wetend dat dit antwoord mij van het rechte pad zou afleiden. Maar niet alleen genuanceerde niet-calvinisten kunnen door de test worden afgeschrikt. Ook de allersteilste preciezelingen haken allicht af.

Stelling 5 luidt ‘Ik geniet van lekker luxe eten en dat mag wat kosten’. Dat is natuurlijk helemaal geen vraag en de mogelijkheid om het er ‘eens’ of ‘oneens’ lijkt me onzin. Hoe kun je het er nou mee (on)eens zijn dat je ergens van geniet. Nee, deze test is bij voorbaat al voor rekkelijken die tegen gezichtsvernauwende formuleringen kunnen. Mijn uitslag stemde me overigens wel tot nadenken: ‘Je hebt calvinistische trekken. Je leven staat in een calvinistisch licht, maar de harde kantjes zijn er wel wat afgesleten.’ En dat terwijl ik bij mijn weten nooit calvinist ben geweest. Voorts ben ik niet al te sober en een onbezorgd gelovige. Daar kan ik wel mee leven maar de grootste verrassing zat ‘m toch ergens anders. Als het om werken gaat laboreer ik helemaal aan het calvinistische arbeidsethos (score 86%), ik werk nooit hard genoeg. Maar in relaties ben ik volstrekt niet gereserveerd en laat ik me te gemakkelijk gaan (0%). Een ijverige losbol dus. Het zal de geest des tijds zijn, troostte ik me. We zijn de eeuwige huwelijksbanden natuurlijk allang kwijtgeraakt, seks en porno zijn vanzelfsprekendheden geworden en hebben het deugdzame moralisme van onze voorouders lelijk onderuitgehaald. Maar ons arbeidsethos is kennelijk minder sterk in verzoeking geraakt. En ineens zag ik de geslaagde zakenman voor me die na z’n

zoveelste miljoen z’n vrouw dumpt, en de rechter die tijdens zijn werk seksfoto’s zit te bekijken. Fraai is het niet. Overigens,

2009 is ook het jaar van Darwin. Dus,

op naar de darwinisme-test!