Marokkaanse jongeren identificeren zich met Palestijnen

Marokkaans-Nederlandse jongeren demonstreren uit verbondenheid met de Palestijnen. Dat komt door de cultuur, de taal en het geloof. Of is het omdat ze het gevoel van onderdrukking delen?

De politie was gisteravond op het ergste voorbereid, maar kon van een afstandje toekijken naar een vreedzame demonstratie. De betogers in Utrecht hadden geen jodenhaat in de ogen en schreeuwden geen antisemitische teksten, maar vroegen beschaafd aandacht voor de onderdrukte Palestijnen, een volk waar ze zich mee identificeren.

„Het gaat om een culturele en taalkundige verbondenheid met het onderdrukte Palestijnse volk”, denkt Taoufik Ben Yahia, projectmedewerker van het Amsterdamse jongerencentrum Argan. „Palestijnen zijn in uiterlijk ook nauwelijks van Marokkanen te onderscheiden. Daarom voelen de jongeren zich met hen verbonden.”

Khalid Mahdaoui, oprichter van de drukbezochte website Marokko.nl, denkt dat cultuur of taal helemaal niet zo’n grote rol spelen bij de betrokkenheid die Marokkaanse jongeren voelen bij Palestina. „Marokkanen zijn geen Arabieren, Palestijnen wel. Dat het om een islamitisch volk gaat, speelt een grotere rol. Maar uiteindelijk gaat het om een conflict dat al veel te lang speelt en waar de internationale gemeenschap nog altijd geen oplossing voor heeft gevonden”, meent Mahdaoui. „De jongeren zijn boos om de onverschilligheid die de Nederlandse overheid tentoonspreidt en dat het geweld in Gaza niet wordt afgekeurd.”

Yassmine Elksaihi, voorzitter van de Poldermoskee, heeft een andere verklaring: „Marokko is decennialang onderdrukt geweest door de Fransen, dus dat gevoel van bezetting delen veel Marokkanen met de Palestijnen. Daarbij is Jeruzalem één van de heiligste plekken op de wereld voor moslims en dat er daar dichtbij zo’n vreselijk conflict speelt, grijpt ons aan.”

Het lijkt erop dat andere islamitische bevolkingsgroepen in Nederland, zoals Turken, zich veel minder met Gaza bezighouden. Maar dat is volgens Hamdaoui, Ben Yahia en Elksaihi niet waar. „Ook onder de Turken is veel solidariteit met de burgers in Gaza. Omdat de Marokkaanse jongeren meer heisa schoppen, zien de media de anderen niet”, benadrukt Elksaihi. „Turken hebben wel degelijk gedemonstreerd. Sommigen zijn zelfs naar acties van Mili Görüs in Duitsland geweest.”

Inmiddels is er een soort demonstratievermoeidheid, zegt Ben Yahia, die een lage opkomst in Utrecht voorzag. „Dat komt door de rellen en de media-aandacht dáárvoor. Wij zien nu meer heil in het organiseren van benefietfeesten en debatten dan de zoveelste demonstratie.”